همچنين نبايد اين حقيقت را از نظر دور داشت كه گسترهء دعوت حضرت مسيح ( ع ) نيز مانند تمامى پيامبران پيش از بعثت حضرت محمد ( ص ) ، در قوم أو ( بني إسرائيل ) محدود مىشد وبه اين موضوع هم در قرآن كريم تصريح شده است ( آل عمران ، 48 - 49 وصف ، 6 ) وهم در إنجيل واز زبان مسيح ( ع ) آمده كه مىفرمايد : « من جز بر گلّهء گمراه خاندان بني إسرائيل فرستاده نشدهام » . « 1 »
از اينرو ، حضرت عيسى ( ع ) به دعوت بني إسرائيل مشغول شد ومنظور أو از اين دعوت راهنمايى گلّهء گمراه بني إسرائيل بود ، اما آنان كه دعوت أو را فراگير ساختند شاگردان أو - ومىتوان گفت - « پولس » بود كه مىپنداشت حضرت عيسى بر أو ظاهر گشته وأو را شاگرد [ خاصّ ] خويش مقرر كرده بود ، حال آنكه أو را نديده بود . ولى أو وقتي چندين بار اين سخن را با بني إسرائيل باز گفت وآنان بر انكارش پاى فشردند واز أو روى گرداندند ، دعوت خويش را بر هر آن كس ( از بني إسرائيل وديگران ) كه براي آن گوش شنوايى داشت وآن را مىپذيرفت ، عرضه كرد . وى به آنان گفت : زادورود نيكوكار إبراهيم به أو نزديكتر ودر حقش باوفاتر از كسانىاند كه از حيث تبار خود را به أو منتسب مىدانند ، چرا كه آنان فرزندان روحي أو هستند . « 2 » در عين حال دعوت عيسى ( ع ) در أصل ويژهء قومي معين ( بني إسرائيل ) بوده ودعوت فراگير الهى همان دعوت سرور ومولاي ما ، محمد رسول اللّه ( ص ) است كه به سوى تمامى مردمان به عنوان مژده آور وهشدار دهنده برانگيخته شده است وخداوند متعال به راستى مىفرمايد :
« وَما أَرْسَلْناكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشِيراً وَنَذِيراً
/ تو را جز به سوى تمامى مردم ، مژده آور وهشدار دهنده نفرستادهايم » [ سبأ ، 28 ] . همچنين مىفرمايد :
« وَأَرْسَلْناكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا وَكَفى بِاللَّهِ شَهِيداً
/ تو را رسولي به سوى مردم فرستادهايم وخداوند [ به عنوان ] گواه بس است » [ نساء ، 79 ] . باز مىفرمايد :
« قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعاً
/ بگو : اى مردم ، من رسول خدا به سوى همهء شما هستم » [ أعراف ، 158 ] . « 3 »
از آن گذشته حضرت عيسى بن مريم ( ع ) يكى از پيامبران پنج گانهء اولوالعزم است كه اينان از ميان تمامى فرزندان آدم ( ع ) برگزيده هستند كه عبارت از نوح ، إبراهيم ، موسى ، عيسى ومحمد ، صلوات اللّه وسلامه عليهم أجمعين ، هستند كه در قرآن كريم از آنان به طور ويژه ياد
هامش
( 1 ) . متى ، 15 : 24 .
( 2 ) . متى ، 15 : 23 - 28 ؛ عباس عقاد ، مطلع النور ، ص 96 ؛ محمد بيومى مهران ، الديانة العربية القديمة ، ص 61 - 62 .
( 3 ) . إبراهيم ، 1 ، 52 ؛ حجّ ، 49 ؛ فرقان ، 1 ؛ احزاب ، 40 ؛ ص : 87 .