يافت وآنگاه كه به سوى خداوند فرا برده شد ، دو سال از رسالتش مىگذشت ، چرا كه آن هنگام سى ودو سال وچند روز داشت . علماى اسلامى بر اين باورند كه سنّ پيامبرى چهل سالگى است ، اما عيسى ( ع ) در سن سى سالگى به پيامبرى برانگيخته شد واين از ويژگىهاى خاصّ اوست . چرا كه وى پيش از آنكه به سن چهل سالگى برسد به آسمان فرا برده شد . « 1 »
دكتر طيّب نجار معتقد است به پيامبرى رسيدن حضرت عيسى ( ع ) هيچ اشكالى ندارد ، زيرا سن چهل سالگى شرط معين آغاز نبوت پيامبران نيست ، چنانكه خداوند متعال در كودكى به يحيى ( ع ) علم وحكمت ارزانى داشت وپيامبرىاش پيش از سى سالگى آغاز شد . « 2 »
در عين حال دكتر شريف با عنايت به منطوق آيات ( 29 - 33 سورهء مريم ) آغاز نبوت حضرت عيسى را همان دوران كودكى مىداند ، چنانكه خداوند متعال مىفرمايد :
« فَأَشارَتْ إِلَيْهِ قالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا ، وَجَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ وَأَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَالزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا وَبَرًّا بِوالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا ، وَالسَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا »
« 3 » [ مريم ، 29 - 33 ] . از ظاهر آيات چنين بر مىآيد كه حضرت مسيح ( ع ) در همان زمان كه در گهواره جاى داشت ، پيامبر بوده است ودر اين امر هيچ شگفتى نيست ، قرآن كريم در شأن يحيى بن زكريا مىفرمايد :
« وَآتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا
/ در كودكى به أو حكمت داديم » . از آن گذشته ، خود حضرت مسيح در سورهء مريم / آيهء 30 ، هنوز زماني كه در گهواره بود به اين حقيقت اعتراف مىكند كه خداوند متعال أو را پيامبر گردانيده وبه أو كتاب داده ودر هر دو مورد به صيغهء ماضي مىفرمايد : « آتاني وجعلني » . كه تمامى اين أمور بيانگر پيامبرى حضرت مسيح در عهد كودكى است ، آنگاه چه نيازى دارد كه پس از آن به سخنان كساني اعتماد كنيم كه زمان بعثت آن حضرت را سى سالگى مقرر مىكنند وبراي سخن خويش برهاني - جز برخى تكلفات زبانى - در دست ندارند .
در عين حال نبايد به سخن برخى از متكلمان نيز اعتماد كرد كه چهل سالگى را زمان بعثت پيامبران مقرر مىدادند . آنگاه چه جاى شگفتى است ، به ويژه با شخصيتى روبهرو هستيم كه زير نظر خداوند متعال بار آمده وزادن وبعثت ومرگ آن حضرت ، صلوات اللّه وسلامه عليه ، غير عادى بوده است . « 4 »
هامش
( 1 ) . محمد على صابونى ، پيشين ، ص 198 ؛ محمد بن شريف ، الأديان في القرآن ، ص 157 ؛ ابن أثير ، 1 / 179 .
( 2 ) . محمد طيّب نجار ، پيشين ، ص 278 .
( 3 ) . تفاسير معتبر ذيل آيات مذكور .
( 4 ) . محمد بن شريف ، الأديان في القرآن ، ص 157 - 158 .