قبايل باشد تا بتواند آنان را از سيطرهء فلسطينيان برهاند وپس از آن تا زنده است به فرمان أو گردن نهند . « 1 »
اما در قرآن كريم كه پس از آن با تفصيل بيشترى به بيان اين موضوع پرداخت چنين بيان شده است كه گروهى از سران بني إسرائيل از پيامبرشان خواستند كه پادشاهى براي آنان برگزيند كه در ركاب أو با دشمنانشان به پيكار برخيزند ، اما پيامبرشان آنان را از اين كار برحذر داشت وبيان كرد كه پيشينههاى تاريخي گواه بر آن است كه آنان در جنگ پايدارى نخواهند كرد وشكيبا نتوانند بود وآنچنان پر دل نيستند كه بتوانند در برابر دشمنان استوار أيستند ؛ وبا اين حال به آنان خبر داد كه خداوند طالوت را براي آنان به پادشاهى گمارده است .
در تورات ، طالوت چنين وصف شده است : « أو جوانى خوش روى بود ودر ميان بني إسرائيل كسى زيباتر از أو نبود ، چنانكه از شانه به بالا از تمامى افراد قبايل بلندتر بود » .
در واقع گزينش فردى كه خود شخصا عهدهدار مقام پادشاهى بني إسرائيل باشد ، كار سادهاى نبود واگر قرار مىبود كه از قبايل توانمند تنها يك كس - كه از توان ونيروى برابر با آنان برخوردار بود - برگزيده شود ، چه بسا به جنگ داخلي مىانجاميد ؛ چنانكه جنگهاى أخير آنان با فلسطينيان قدرت « أفرايم » را در هم شكسته بود ، همو كه تا آن هنگام سرورىاش بر تمامى قبايل بلامنازع بود ، از اين رو گزينش طالوت ( شاؤل در تورات ) موفّق بود ، چرا كه أو افزون بر برترىهاى جسماني ونيز علمي ( چنانكه در قرآن كريم آمده است ) از قبيلهء ( نوادگان ) بنيامين ، ضعيفترين قبايل اسرائيلى نيز بود ، موضوعي كه چه بسا شرار حقد وكينهء ديگر قبايل را بر نيفروزد ، از آن گذشته خيمههاى أو در ميانهء قبايل « افرايم » و « يهودا » قرار داشت ، يعنى از لحاظ جغرافيايى در فاصلهء ميان قبايل شمالي وجنوبي جايگاهى ميانه داشتند . « 2 »
جاى بسى شگفتى است كه حاخام « اپشتين » « 3 » مىپندارد كه برگزيده شدن شاؤل ( طالوت ) به عنوان پادشاه بني إسرائيل ، نخستين فرمانروايى قانوني در تاريخ است ، چرا كه مىگويد أو به
هامش
( 1 ) . صموئيل أول ، 8 : 1 - 22 ؛ حسن ظاظا ، الفكر الدّين الإسرائيلي ، ص 40 ؛H . R . Hall op . cit p . 292 Lods op . cit p . 395.
( 2 ) . صموئيل أول ، 9 : 1 - 2 ؛ محمد بيومى مهران ، إسرائيل ، 2 / 668 - 674 ؛W . Kelle The Bibleas History 1967 p . 179.
( 3 ) .Epstein judism 1970 p . 35.