آنچه مىخواست به او آموخت » « 1 » ؛ « به داوود ، زبور داديم » « 2 » ؛ « همانا كه به داوود و سليمان دانش بخشيديم ، و آنان گفتند : سپاس خدايى راست كه ما را بر بسيارى از بندگان مؤمنش برترى بخشيد » « 3 » ، « ما خود از فضل خويش به داوود داديم ، و كوهها و پرندگان را [ در خداخوانى ] با او همنوا ساختيم ، و آهن را براى او نرم كرديم » « 4 » ؛ [ اى محمد ( ص ) ] بر آنچه مىگويند ، شكيبا باش ! و بندهء ما داوود را ياد كن كه زبردست و توانمند بود و هماره توبهكنان ، رو به خدا داشت ، ما كوهها را رام كرديم تا شامگاه و پگاه همنوا با او نيايش كنند ، و پرندگان ، دسته دسته به سوى او رو مىكردند ، فرمانروايىاش را استوار كرديم و به دو حكمت داديم و منطقى كه اختلافها را حل و فصل كند » « 5 » ؛ « همانا كه او به ما بس نزديك است و نيكفرجام » « 6 » ؛ « به داوود ، [ فرزندى چون ] سليمان داديم ، چه نيكو بندهاى بود و هماره رو به خدا داشت » « 7 » و . . . « 8 » .
اما بزرگترين پادشاه اسرائيل ، سليمان حكيم ، از ديدگاه تورات كسى نيست جز پادشاهى كه براى استوارسازى حكومت و قدرت خويش ، به زشتترين و ننگينترين كارها دست مىآلايد . او برادر بزرگتر خويش « ادونيا » را - كه جانشينى پدر ، حق شرعى اوست - مىكشد « 9 » ، همانگونه كه سردار سپاه پدر « يوآب » را . « 10 » نيز او از ديد تورات كسى است كه همواره فرورفته در كامجويى و هوسرانى است ؛ كسى است كه در حرمسراى كاخ خويش هزار زن رسمى و غير رسمى ، محرم و نامحرم ، از نژادها و شهرهاى گوناگون ، گرد آورده است . « 11 »
هامش
( 1 ) .« آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَهُ مِمَّا يَشاءُ »( سورهء بقره ، آيهء 251 ) .
( 2 ) .« وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً » *( سورهء نساء ، آيهء 163 ) .
( 3 ) .« وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ وَ سُلَيْمانَ عِلْماً وَ قالا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنا عَلى كَثِيرٍ مِنْ عِبادِهِ الْمُؤْمِنِينَ »( سورهء نمل ، آيهء 15 ) .
( 4 ) .« وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ مِنَّا فَضْلًا * يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَ الطَّيْرَ وَ أَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ »( سورهء سبا ، آيات 10 - 11 ) .
( 5 ) .« اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ اذْكُرْ عَبْدَنا داوُدَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ * إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِشْراقِ * وَ الطَّيْرَ مَحْشُورَةً كُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ * وَ شَدَدْنا مُلْكَهُ وَ آتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ »( سورهء ص ، آيات 17 - 20 ) .
( 6 ) .« وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَ حُسْنَ مَآبٍ » *( سورهء ص ، آيهء 25 ) .
( 7 ) .« وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَيْمانَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ »( سورهء ص ، آيهء 30 ) .
( 8 ) . در آيات ديگرى نيز از داوود ( ع ) ياد شده است ، مانند : مائده ، 78 ؛ انعام ، 84 ؛ اسراء ، 55 ؛ انبياء ، 78 - 80 ؛ نمل ، 15 - 16 ؛ ص ، 17 - 26 .
( 9 ) . اول پادشاهان ، 2 : 13 - 25 .
( 10 ) . همان ، 11 / 1 - 3 .
( 11 ) . همان ، 11 / 4 - 11 . بسنجيد با : آيهء 102 سورهء بقره و تفسير آن در ، تفسير طبرى ، 2 / 405 - 407 ؛ زمخشرى ، الكشاف ، 1 / 171 - 173 .