تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بررسى تاريخى قصص قرآن ( فارسى ) — صفحة 50

مساهمون:

ص٥٠
مقدس‌ترين جاى زمين ساخته است « 1 » ، و از خدا چنين به دعا خواسته است : « خدايا اين جا را شهر ايمنى و آسودگى ساز و مردمش را از بهره‌ها روزى ده » « 2 » . و او نخستين كسى است كه [ به امر خداوند ] مردم را به حج فراخوانده است . « 3 » و آخرين سخن ، اين كه همهء پيروان اديان آسمانى ، از يهودى و مسيحى و مسلمان ، از پيوند و پيوستگى ابراهيم ، فخر و شرف مىاندوزند و آبرو و اعتبار مىيابند ، و خدا گواه است كه تورات اندكى از بسيار اين پايگاه بلند و بشكوه خليل ( ع ) را نمىتواند باز نمايد ، و اين قرآن - كتاب كريم - خداست كه حق هر كسى و هر چيزى را به درستى مىگزارد . « 4 » * * * ناسازگارى قرآن و تورات دربارهء داستان ديگر پيامبران نيز به همين‌گونه است ، مثلا داستان موسى و هارون ، كه ما داستان آن دو را با بنىاسرائيل ، در كتابمان اسرائيل ( ص 254 - 229 ) به گستردگى آورده‌ايم ، و نشان داده‌ايم كه اين دو برگزيدهء بزرگ خدا ، از دست بنىاسرائيل ، چه رنج‌هاى جان‌گداز و طاقت‌سوزى كشيدند ، نيز نشان داده‌ايم كه تورات ، داستان آنها را چگونه و با چه گزارشى كذب و گزافه‌اى پايان داده است ، گزافه‌اى گوياى اينكه مرگ آن دو بزرگ ، از پى خيانتى بوده است كه در حق خدا روا داشته‌اند ، و « در ميان بنىاسرائيل ، نزد آب مريباقادش در بيابان صين » خداى اسرائيل را نستوده‌اند ، و خدا به كيفر اين كارشان ، سرزمين مقدس را بر آنان حرام كرد . « 5 » شايد آنان كه داستان‌هاى قرآن را برگرفته از تورات مىشمارند ، مىدانند كه از ديد قرآن كريم ، اين دو پيامبر بزرگوار ، براى فراخوانى مردم به يكتاپرستى ، همهء توش و توان خويش را
هامش
( 1 ) .« إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبارَكاً . . . »( سورهء آل عمران ، آيهء 96 ) . بار ديگر مؤلف محترم اشتباه كرده است ! زيرا در اين جا نيز ، با آن كه فعل ( وضع ) مجهول است اما ، واضع شهر مكه ، به عنوان يك مكان مقدس و مبارك ، خداست نه ابراهيم ! ( ويراستار ) . ( 2 ) .« رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ »( سورهء بقره ، آيهء 126 ) . ( 3 ) .« وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ . . . »( سورهء حج ، آيهء 27 ) . ( 4 ) . قرآن بارها در چندين سوره از ابراهيم ( ع ) ياد كرده است ، از جمله : بقره ، 124 - 140 ، 258 - 260 ؛ آل عمران ، 67 - 68 ، 95 - 97 ؛ نساء ، 54 - 163 ؛ انعام ، 74 - 88 ؛ توبه ، 70 - 114 ؛ هود ، 69 - 76 ؛ يوسف ، 6 - 38 ؛ ابراهيم ، 35 - 41 ؛ حجر ، 51 - 60 ؛ نحل ، 120 - 123 ؛ مريم ، 41 - 50 ؛ انبياء ، 51 - 73 ؛ حج ، 26 - 33 ، 88 ؛ شعراء ، 69 - 89 ؛ عنكبوت ، 16 - 27 ، 31 - 32 ؛ احزاب ، 7 ؛ صافات ، 83 - 113 ؛ ص ، 45 ؛ شورى ، 13 ؛ زخرف ، 26 - 27 ؛ ذاريات ، 24 - 30 ؛ نجم ، 37 ؛ حديد ، 26 ؛ ممتحنه ، 4 ؛ اعلى ، 19 . ( 5 ) . سفر تثنيه ، 32 : 48 - 52 .