تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بررسى تاريخى قصص قرآن ( فارسى ) — صفحة 180

مساهمون:

ص١٨٠
مدينه در آينده هجرت‌گاه پيامبرى خواهد بود كه از ميان قريش برمىخيزد تصور نمىكنم دليل بسنده‌اى باشد بر ايمان آوردن او به پيامبرى كه هنوز نيامده بوده است . بر پايهء نكته‌هاى ياد شده ، چنين مىنمايد كه گزارش پيش گفته ، افزون بر اثرپذيرى آن از اسرائيليات ، غرضى ويژه را نيز دنبال مىكند و آن برترى دادن پايگاه قحطانيان بر عدنانيان ، به هنگام درگيرىهاى سياسى است . از اينجاست كه اين‌گونه روايات شيفته‌وار در پى اين‌اند كه تبّع و قومش را در چهره‌اى فرانمايند بارها و بارها فراتر و پسنديده‌تر از عدنانيان به طور عام و از قريشيان به طور خاص . بر پايهء اين‌گونه گزارش‌ها : 1 . اين قحطانيان‌اند كه براى نخستين بار در ستايش پيامبر ( ص ) شعر سروده‌اند ، نخست « سبأ » و اينك « تبّع » « 1 » ، با اين تفاوت كه تبّع افزون بر شعر سرودن ، آرزو و عزم مىكند كه با دشمنانش دشمنى كند و با دوستانش دوستى ورزد و وزير و پسر عموى او باشد ؛ 2 . اين قحطانيان‌اند كه پيشاپيش نام پيامبر ( ص ) را مىدانسته‌اند اما چگونه ؟ خود اين گزارشگران نيز نمىدانند ، زيرا هدف اين بوده كه قحطانيان نام پيامبر ( ص ) را 700 سال پيش از زاده شدن او مىدانسته‌اند ، اما عدنانيان تا اندكى پيش از بعثت او ، آن را نمىدانسته‌اند ؛ 3 . اين قحطانيان‌اند كه مردمى مؤمن و خداشناس بوده‌اند كه پوششى بر كعبه پوشانده‌اند و چندين بار آن را بازسازى كرده‌اند و قرن‌ها پيش از اسلام آن را بزرگ داشته‌اند و اين يهوديان بوده‌اند كه آنها را به اين شيوه‌ها راه نموده‌اند . و سرانجام ، اين همه اصرار بر ايمان تبّعىها به خداى يگانه و رسالت پيامبر ( ص ) و نيز پافشارى بر ناروا بودن بدگويى كردن از آنها ، چه بسا نشانگر اين باشد كه كسانى تبعىها را لعن و نفرين مىكرده‌اند ، و دور نيست كه هدف اين ناسزاها و لعن و نفرين‌ها در اصل نه تبّعىها كه يمنىها به طور خاص ، و قحطانىها به طور عام بوده‌اند . و از اين رو بوده كه بر نفرين نكردن و بد نگفتن ، اين همه ابرام مىشده است . نيز چه بسا كه عدنانيان در پاسخ اين اصرار قحطانيان احاديثى برساخته باشند . « 2 »

دومين كوشش

دومين كوشش براى ويرانى كعبه از سوى « حسان بن عبد كلال » انجام گرفته است . آنگاه كه او همراه با حميريان و انبوهى از ديگر قبيله‌هاى يمنى ، از يمن آهنگ مكه كرد تا سنگ‌هاى كعبه را از مكه به يمن برد و كعبه را در سرزمين خود بنا كند تا مردم براى گزاردن حج به آنجا روى
هامش
( 1 ) . ابن كثير ، 2 / 158 - 159 . ( 2 ) . جواد على 2 / 515 - 516 .