( 1 ) ( عيب ) « إنّ بيننا عيبة مكفوفة » ( 11 ) ، عيبة الرّجل : جايگاه راز مرد ؛ در اينجا منظور از آن ، سينهها است . مىگويد : سينهها و دلهاى ما ، بر وفادارى بسته شده است و نابكارى و نيرنگ ، در آن راه ندارند .
( 2 ) ( عير ) « كانت العير فيها خمر ( 3 پانوشت 6 ) ، عير : كاروان يا هر چهارپايى - اعمّ از شتر ، خر و استر - است كه با آن ، خوار بار حمل كنند . در قرآن است :
« وَ الْعِيرَ الَّتِي أَقْبَلْنا فِيها »
( 76 ) ( و كاروانى كه در آن آمديم ) .
( 3 ) ( عيص ) « وسط عيص ذى أشب » ( 126 ) ، العيص : درختان انبوه درهم رفته .
( 4 ) ( عيل ) « و فقد المسلمون سبعمائة عيّل ( 277 ) ، عيّل : مفرد عيال به معنى زنان است .
( قاموس ) .
( 5 ) ( عين ) « لكم . . . المعين من المعمور » ( 190 ) ، ماء معين : آبى كه آشكار و بر روى زمين روان است . اين واژه ، در قرآن نيز آمده است .
( 6 ) ( غبر ) « إنّ نبيذ الغبيراء حرام » ( 183 ) ، الغبيراء : نوشيدنى مستىآورى است كه از ذرت به دست مىآيد .
( 7 ) ( غبس ) « كالذّئبة الغبساء فى ظلّ السّرب » ، غبساء : تيره رنگ . گويند : گرگ أعس ، گرگى است چابك و پرآز .
( 8 ) ( غدو ) « غدوة الغنم من ورائها مبيتة » ( 195 ، 196 ، 193 ) ، ابن سعد در طبقات گفته است :
« يعنى بغدوة الغنم ، مىگويد : گوسفندان ، بامدادان ، بيرون مىآيند و تا شامگاهان راه مىروند و زمينى را كه پشت سر مىگذارند ، از آن ايشان خواهد بود ميتة يعنى آنجا كه بخوابند .
( 9 ) ( غرب ) « و على ما سقت الغرب نصف العشر » ( 101 ، 109 ، 186 ) ، الغر . دلو بزرگى كه از پوست گاو نر درست كنند .
( 10 ) ( غزّ ) « و اكسهم كسوة حسنة غير كسوة الغزّاء » ( 77 ) ( 30 ) . ؟
( 11 ) ( غزو ) « كلّ غازية غزت معنا يعقب بعضها بعضا » ( 1 ) ، الغازيه : گروهى كه براى پيكار بيرون مىروند .
( 12 ) ( غفل ) « لنا . . . أغفال الأرض » ( 190 ) أغفال الأرض : زمينهاى ناشناختهاى كه اثر شناختهشدهاى در آنها نيست . أغفال البلاد . شهرهايى كه داراى نشانههايى نيستند كه مردم به وسيلهء آنها ، راهنمايى گردند . مىگويد : همهء زمينهاى بىمالك ، به دولت و پيشوا ، بازگردانده مىشوند .
( 13 ) ( غلّ ) « لا إسلال و لا إغلال » ( 11 ، 334 ، 338 ) الإغلال : خيانت .
( 14 ) ( غلب ) و إلّا كان ذلك و أنتم كارهون على غلب على أيدى قوم يحبّون الموت كما تحبّون الحياة »