فضيح است كه اين فاضل نبيل به محض تشهّى - كذباً وبهتاناً - دعوى اختلاف صحابه در تأويل آيتين در زمان نبوي آغازيده ! وبر آن هم اكتفا نكرده دعوى تصويب جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) اين اختلاف را بر زبان آورده ; مىبايست كه اين دعوى را به سندى لائق قبول مستند مىساخت نه آنكه بر محض هواجس اكتفا مىساخت . وروايت نسائي - بعد تسليم - خود مساسى به آن ندارد .
وگو از جسارات صحابه ، اختلاف در زمان رافع اختلاف بعيد نيست وآن خود ( 1 ) براي مخالفين سمّ هلاهل است كه از آن كمال بي اعتمادي وبي اعتباري بر أقوال صحابه - فضلا ‹ 1871 › عن افعالهم - ظاهر است كه هرگاه از دخل نامعقول واتكال بر آراى فاسده در زمان نزول وحى وحيات سرور كائنات ( صلى الله عليه وآله وسلم ) باز نيامدند ، صدور مخالفات حق وصواب ، وانهماك در تحريف معاني سنت وكتاب بعد جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) از ايشان أصلا استبعادى ندارد .
اما دعوى تصويب جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) هر دو تأويل مختلف را وترك هر مأول بر تأويل خود .
پس محض رمي السهام في معترك الظلام وجسارت واقدام بر افترا واتهام
هامش
1 . در [ الف ] كلمه : ( خود ) خوانا نيست از [ ج ] ثبت شد .