واز قول خود اين متعصب هم ظاهر است كه : براي أخوات سهم در يك حال ثابت است نه در حال ديگر چنانچه قول أو : ( ولو في حال ) دلالت صريحه بر آن دارد .
دوم : آنكه متانت حجت ابن عباس به حدّى واضح است كه زهرى - كه از اجله اسلاف سنيان است وسعد بن إبراهيم بعد حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) كسى را جامع مثل أو نيافته ، وناهيك به فضلا زاهراً ومدحاً فاخراً ، وبه تصريح نووى مناقب أو وثنا بر أو وبر حفظ أو أكثر از اينكه حصر كرده شود [ مىباشد ] . . . إلى غير ذلك ممّا سمعت - اين حجت را به حدى قوى ومتين ومستحكم ومستحصف دانسته كه حسب افاده أو اگر عمر بن الخطاب خلاف آن نمىكرد ، كسى از أهل علم سر از اين حجت وبرهان نمىتافت ، وچاره [ اى ] از أطاعت وانقياد فتواى ابن عباس نمىيافت ، پس بحمد الله حسب افاده زهرى اين متعصب - كه رگ گردن به مقابله اين حجت متينه دراز ساخته - خارج از زمره أهل علم باشد .
سوم : آنكه از افاده والد اين بزرگ در “ صبح صادق “ - كه سابقاً گذشته - ظاهر است كه حلال نيست براي هيچ مسلمى كه انكار كند بر ابن عباس در انكار عول ، وچون اين بزرگ در انكار بر انكار ابن عباس اهتمام بليغ كرده است ، بحمد الله ارتكاب أو امر ناجايز را - حسب افاده والد ماجدش - ظاهر گرديد ، بار الها ! مگر آنكه بگويد كه : أو بهره [ اى ] از اسلام ندارد !
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 482
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص٤٨٢