از اين روايت ظاهر است كه أولا خلافت مآب رضاى جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) از أصحاب شورى تا وقت وفات بيان نموده وبه اين سبب رأى گردانيدن خلافت را شورى در ميان اينها بيان كرده ; وهرگاه اينها را طلب كرد وحاضر شدند ، چون حالت كرب وانزعاج وقلق واختلاج بود وبه سوى اينها نگريست از جا رفت وبسوخت وآتش غضب بر افروخت ورضا مبدل به سخط گرديد كه كجا آن همه لطف ورضا وكجا اين همه جور وجفا ؟ ! پس به تحريك ساكن وتهييج كامن گفت كه : آيا هريك از شما طمع خلافت بعد من دارد ؟
وچون اين خطاب صريح ايلام وعتاب بود ، اين أصحاب هم به دل رنجيدند وخاموش گرديدند .
قال في مجمع البحار :
فيه : مالي أراك واجماً ؟ ! . . أي مهتمّاً ، وهو من : أسكته الهمّ وعلّته الكآبة ، من وجم يجم ( 1 ) .
لكن خلافت مآب بر سكوت ووجومشان اكتفا نفرموده ‹ 1512 › - به سبب مزيد غيظ وغضب ، مرة بعد أُخرى - اعاده آن كلام صريحُ الملام فرمود ، پس چون اين كلام شناعت نظام دو بار به خطاب اين أصحاب صادر گرديد زبير را - كه به تصريح ابن روزبهان وغيره شيخ مهاجرين بود ( 2 ) -
هامش
1 . مجمع بحار الأنوار 5 / 19 .
2 . إحقاق الحق : 245 .