ششم : آنكه فقره : ( يوماً إنسان ) دلالت دارد بر آنكه انسانيت زبير مخصوص به بعض أيام بود .
هفتم : آنكه ( ويوماً شيطان ) به تصريح تمام ظاهر مىنمايد كه زبير در بعض أيام شيطان مىگرديد ، سبحان الله ! هرگاه شيخ مهاجرين به تصريح خلافت مآب يك روز انسان ويك روز شيطان باشد ، پس از حال ديگران چه بايد گفت واز شيطنت ايشان به كه شكايت توان نمود ؟ !
هشتم : آنكه از قول أو : ( ولعلّها لو أفضت إليك . . ) إلى آخره نيز نهايت ذمّ وتحقير ولوم وتعيير زبير ظاهر است كه أو را در صورت رسيدن خلافت به أو به ملاطمه در بطحا ‹ 1513 › بر مُدّى از شعير وصف نموده ، وكمال دنائت نفس أو ثابت ساخته .
نهم : آنكه به قول خود : ( فإن أفضت إليك فليت شعري . . ) إلى آخره مكرراً شيطنت شيخ المهاجرين وامام أئمة المتسنّنين ثابت فرموده ، ومعاندت غضب أو با امامت وخلافت واضح كرده .
دهم : آنكه به مقطع كلام بلاغت نظام خود - أعني : ( وما كان الله ليجمع لك . . ) إلى آخره - به كمال توضيح وتصريح منافاة عادت شنيعه وشراست فظيعه با درجه رفيعه ومرتبه منيعه خلافت ورياست ; ونهايت بعد زبير از اين مقام عالي ظاهر فرموده ، وتوليت أو را منافى حكمت حكيم على الاطلاق ومضادّ لطف ايزد خلاّق دانسته .
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 37
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص٣٧