وجه پنجم
آنكه از غرائب تناقضات فاحشة وعجائب تهافتات داهشه آن است كه خليفه أول در روز سقيفة به خبر : « الأئمة من قريش » احتجاج واستدلال بر حصر خلافت در قريش فرمود ، وتمسك به آن آغاز نمود ، وبه اين سبب صرف خلافت از أنصار به خود كرد ، كما سبق ( 1 ) ، وعمر بن الخطاب نيز اين روايت واستدلال واحتجاج را به آن به سمع اصغا شنيد ومطيع ومنقاد آن گرديد وبه كمال طيب خاطر پسنديد وبر سر وچشم گذاشت ، وهيچ شبهه در آن نيانداخت ، ودر وقت واپسين ودم آخرين كذب اين روايت وبطلان استدلال واحتجاج به آن [ را ] به أفحش وجوه ثابت ساخت ، ودر حقيقت حضرت أبى بكر را به أقبح طرق رسوا نمود ، بلكه خلافتش را كه مبنى بر اين استدلال صريح الاختلال بود هباءاً منثوراً ساخت ، بلكه خلافت خود را هم كه از قبيل بناء الفاسد على الفاسد بود به كنار فساد انداخت ; زيرا كه أو در اين وقت نهايت شغف ووله وغرام وهيام ( 2 ) خدّام عالي احتشام خود به خلافت واستخلاف سالم ومعاذ ظاهر نمود وحال آنكه سالم ومعاذ هر دو از قريش نيستند .
هامش
1 . در طعن شانزدهم أبو بكر ( مطاعنى ديگر ) گذشت .
2 . هيام : دوست داشتن ، شوريده شدن كسى از عشق وغير عشق كه نداند به كجا مىرود . رجوع شود به لغت نامه دهخدا .