كه تفتازانى اعتراف به آن نموده هم ننموده ، تا به تفحص ديگر روايات دالّه بر نهى عمرى كه در كتب حديث وفقه مذكور است چه رسد !
ونيز از مزيد تعصب روايت : ( ثلاث كنّ . . ) را به غير معتبرات نسبت ساخته ; حال آنكه تفتازانى نسبت آن به غير معتبرات نكرده ، بلكه اعتبار شارح “ مختصر “ را بر آن قريب دانسته وتأييد آن به نقل بغوى نهى عمرى را در “ شرح السنة “ نموده .
وهرگاه نهى عمرى به روايات صحيحه ثابت باشد ودر غايت اشتهار بود ، ومحدّثين وفقهاى سنيه وشرّاح حديث به آن اعتراف داشته باشند ، باز كاوش بر روايت : ( ثلاث كنّ . . ) از عجايب تعصبات است !
ولله الحمد كه حسب افاده مخاطب سكوت تفتازانى از ردّ اين روايت ، وهمچنين سكوت أصفهاني شارح قديم “ تجريد “ ( 1 ) وقوشجى شارح جديد ( 2 ) بر اين روايت ، براي احتجاج واستدلال أهل حق به آن كافى است .
بالجملة ; از إفادات أئمة سنيّه به كمال وضوح وظهور ثابت است كه عمر از حج تمتّع منع كرده ، وشناعت اين منع در كمال وضوح وظهور است كه
هامش
1 . تشييد القواعد ( شرح قديم تجريد ) : 342 ( نسخه عكسي ، مركز احياء تراث اسلامى شماره 1980 ) ، 11 ورق مانده به آخر كتاب ( نسخه آستان قدس ، ميكروفيلم شماره 13962 ) .
2 . شرح تجريد العقائد قوشچى : 374 .