أمره وركب ( 1 ) .
از اين عبارت ظاهر است كه : معارضه امر جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ولو بالإشارة موجب استحقاق ذمّ ولوم است .
ونيز معارضه آن حضرت اگر چه در اباحه باشد ، شديد الخطر ومؤدّى به كفر است .
ونيز از آن ظاهر است كه : اگر اين مرد با وصف علم به علم جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) به اينكه آن بدنه هدى است ، معارضه آن حضرت مىكرد ، موجب كفر أو مىشد ، ‹ 1359 › لكن چون گمان برد كه آن حضرت نمىداند كه آن بدنه هدى است ، به اين سبب گفتن أو : ( بدنة يا رسول الله ! ) موجب كفر أو نشد ، وچون ظاهر است كه : أصحاب در حجة الوداع حكم جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) [ را ] به فسخ صراحتاً دريافتند ، وباز سر از أطاعت آن تافتند ، بلكه به ردّ آن پرداختند ، وآن حضرت را غضبناك ساختند ، بلا شبهه معارضه آن حضرت عناداً از ايشان به وقوع پيوسته ، واحتمال ديگر در اينجا متطرّق نمىتواند شد .
وعلامه حسن بن محمد بن عبد الله الطيبي - كه فضائل ومحامد أو از “ بغية الوعاة “ و “ درر كامنه “ وأمثال آن ظاهر است ( 2 ) - در “ كاشف شرح مشكاة “ در
هامش
1 . [ الف ] كتاب الحج . [ شرح احكام صغرى ، ورق : 172 - 173 ] .
2 . لاحظ : بغية الوعاة 1 / 522 ، والدرر الكامنة 1 / 208 .