حدّثنا محمد بن المثنى ، حدّثنا عبد الوهاب بن عبد المجيد ، عن حبيب المعلم ، عن عطاء ، حدّثنى جابر بن عبد الله : أن النبيّ صلى الله عليه [ وآله ] وسلم أهلّ وأصحابه بالحجّ ، وليس مع أحد منهم هدي غير النبيّ صلى الله عليه [ وآله ] وسلم ( 1 ) وطلحة ، وكان علي [ ( عليه السلام ) ] قدم من اليمن ومعه الهدي ، فقال : « أهللت بما أهلّ به رسول الله صلى الله عليه [ وآله ] وسلم . . » إلى آخره ( 2 ) .
از اين روايت ظاهر است كه سواي طلحه وجناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) كسى ديگر از أصحاب هدى همراه نداشت ، پس عمر وأبو بكر وعثمان هم هدى همراه نداشته باشند ، وظاهر است كه همه كسان كه هدى نداشتند مأمور بودند به فسخ حج ( 3 ) ، وهرگاه مأمور به فسخ حج باشند ايشان ، در اين صحابه كه ترك امتثال امر آن حضرت كردند داخل باشند .
وبالفرض اگر خلافت مآب از جمله مغضبين جناب سيدالمرسلين ( صلى الله عليه وآله وسلم ) در اين وقت نباشد ، لكن چون در زمان خلافت نشان خود عوداً على بدء به جاهليت اولىِ مختار اقران خود رجوع فرموده ، وهمان انكار فسخ - كه آن حضرت به سبب آن غضبناك شده - آغاز نهاده ! بلا ريب عمر به سبب اين
هامش
1 . در [ الف ] قسمت : ( أهلّ وأصحابه بالحجّ ، وليس مع أحد منهم هدي غير النبيّ صلى الله عليه [ وآله ] وسلم ) اشتباهاً تكرار شده است .
2 . صحيح بخارى 2 / 171 .
3 . در [ الف ] اشتباهاً اينجا : ( باشند ) آمده است .