متقدم چگونه متأخر باشد ، والتمسك بعدم لزوم مراعاة الترتيب بعد ما تمسكوا به قديماً وحديثاً فرار معيب ، وتهافت لا يرتضى به لبيب ، وتناقض يستفظعه كلّ أريب .
بالجملة ; مقام كمال استعجاب است كه براي آية متعه نواسخ عديده ( 1 ) قراردادند كه سه تا از آن بر آية متعه - كه منسوخيت آن مىخواهند - مقدم است ، يكى مقدم است نزولاً ، ودوتا مقدم است ترتيباً ، وبا اين [ همه ] هر سه منافاتى با آية متعه ندارد كه ناسخ آن تواند شد ، وناسخ رابع به مراحل قاصيه از دلالت بر منافاة تجويز متعه دورتر است ، وأعور أكفر از اين نواسخ أربعة يك ناسخ را كه مقدم است نزولاً برچيده ، دو آية ديگر از طرف خود افزوده كه أصلا بوجه من الوجوه ارتباطي به نسخ ندارد ، وبا اين همه مكابرات وافترائات أصلا استحيا نمىكنند ، وبراي مقابله ومجادله به كمال جسارت مىخيزند .
وثامناً : قول ابن عباس به جواز متعه - كه حسب إفادات أئمة سنيه ثابت شده - دلالت صريحه مىكند بر آنكه اين آيات دلالت بر حرمت متعه نمىكند ، والاّ لازم آيد كه ابن عباس - با آن همه فضائل وكمالات ومناقب عاليه كه آنفاً شنيدى - مخالفت بسيارى از آيات مىكرد !
هامش
1 . در [ الف ] اشتباهاً : ( عديد ) آمده است .