واما آية : ( حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ ) ( 1 ) [ كه ] در روايت طبرانى ناسخ آية متعه گردانيده ، پس پر ظاهر است كه آن را نيز با دلالت بر حرف شيعه مناسبتى نيست ، كجا تحريم أمهات ( 2 ) وديگر محرمات نسبى ، وكجا تحريم متعه ! وشايد مزعوم اينها آن است كه : - العياذبالله ! - متعه با امّهات وديگر محارم جايز بود كه اين آية نسخ آن كرد ! !
وطرفه تر آن است كه آية : ( حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ ) ( 3 ) در ترتيب قرآني مقدم است بر آية متعه ، پس چگونه متقدم ناسخ متأخر مىتواند شد ؟ !
واگر تشبث به عدم لزوم مراعاة ترتيب نمايند ، پس چرا لب هرزه دراى خود به اعتراضات واهية وتشنيعات شنيعه بر أهل حق مىگشايند !
ولى الله والد مخاطب در “ إزالة الخفا “ بعدِ ذكر آية ( إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللّهُ ) ( 4 ) گفته :
وسبب نزول - وما صدق - اين آية صدّيق أكبر است ، لفظ عام است ، شامل همه محققين [ مىشود ] ، ودخول ( 5 ) سبب قطعي [ است ] ، وبه جهت اين عموم جابر بن عبد الله گفته است :
هامش
1 . النساء ( 4 ) : 23 .
2 . در [ الف ] به اندازه يكى دو كلمه سفيد است .
3 . النساء ( 4 ) : 23 .
4 . المائدة ( 5 ) : 55 .
5 . في هامش المصدر : أي [ دخول ] صديق أكبر . ( 12 ) .