وثالثاً : خود مخاطب در باب چهارم گفته :
واگر كسى تفحص كتب ايشان نمايد بر أو ظاهر شود كه : هيچ خبري از اخبار ايشان به حدّ شهرت نرسيده ، واز آحاد تجاوز نكرده ، واگر احياناً خبري از اخبار ايشان به روايت جمعى وارد شد ، به يك لفظ يا ألفاظ متقاربة نيست ، اختلاف ألفاظ واضطراب آن به نهجى مىآيد كه جمع وتطبيق دشوارى افتد ، وتعدد رواة چون به اين رنگ باشد كه هر يكى در قصه واحد خبري روايت كند كه مخالف ديگر باشد ، قادح صحت خبر مىشود نه مفيد شهرت . . . ( 1 ) إلى آخر .
از اين عبارت ظاهر است كه اختلاف ألفاظ واضطراب به نهجى كه جمع وتطبيق دشوار افتد ( 2 ) ، قادح صحت خبر مىشود ، وظاهر است كه در اين مقام نيز اختلاف ألفاظ واضطراب أقلّ ما في الباب به نهجى است كه : جمع وتطبيق دشوار افتاده ، پس حسب افاده مخاطب اين اخبار مقدوح الصّحه است ، ولله الحمد على ذلك .
ورابعاً : مخاطب در باب سوم كتاب خود گفته :
ونيز أحوال بزرگان أهل بيت خصوصاً أئمة [ ( عليهم السلام ) ] از روى تواريخ باليقين معلوم است كه : از بهترين بندگان خدا وحق پرست وتابعِ دين وآيين جدّ
هامش
1 . تحفه اثناعشريه : 113 ( آخر باب سوم ) .
2 . در [ الف ] اشتباهاً اينجا : ( واو ) آمده است .