نِسائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلاثَةُ أَشْهُر ) ( 1 ) .
واين اختلاف فاحش واضطراب صريح است كه : براي يك امر نواسخ عديده برتافتهاند ، وهمانا به سبب مزيد شغف ووله وغرام به ابطال حكم حضرت خيرالانام - عليه وآله آلاف التحية والسلام - گاهى طرائف افترائات مضطربه بر آن حضرت در نسخ متعه مىتراشند ، وگاهى به افتراى ادعاى نسخ آيات بر ابن عباس وغيره قلوب أهل انصاف مىخراشند ، وگاهى - افتراءً على الملك العلاّم - ادعاى دلالت آيات كريمه بر نسخ متعه مىنمايند ، ونمىهراسند .
بالجملة ; نهايت ظاهر است كه هرگاه حكمي به يك آية منسوخ شد ، ادعاى نسخ مكرر براي آن بي معناست ; چه معناى نسخ آن است كه حكمي كه ثابت باشد ، آن را رفع سازند ، پس نسخ اباحه آن است كه اباحه أولا ثابت باشد ، باز نسخ آن به تحريم كرده شود ، وهرگاه اباحه يك بار به تحريم منسوخ شد ، باز نسخ اباحه بي معناى محض است چه اباحه حالا كجاست كه نسخ آن كرده شود ؟ !
واگر كسى بگويد كه : جمع در روايت ترمذى واين روايات ممكن است به اين طور كه : متعه چند بار حلال شده باشد ، وچند بار نسخ آن شده ، پس تعدد نواسخ راست ودرست باشد .
هامش
1 . الدرّ المنثور 2 / 140 ، والآية المباركة في سورة الطلاق ( 65 ) : 4 .