پنجم ( 1 ) : آنكه به تصريح أئمة سنيه واعلام وأركان دين اينها دريافتى كه : تحريم متعه از قرآن شريف ثابت نيست ، پس اين حضرات متعصبين را چه بلا زده كه بر يك آية هم اكتفا نمىكنند ، وآيات عديده را - كه أصلا ربط به مقصود ندارد - ناسخ متعه مىگردانند ، ونسبت آن به ابن عباس مىنمايند .
ششم ( 2 ) : آنكه روايت ترمذى را كه مفادش آن است كه : نزد ابن عباس ناسخ جواز متعه آية : ( إلاّ عَلى أَزْواجِهِمْ ) ( 3 ) بوده ، روايات ديگر ابطال مىكند ; چه بعض روايات دلالت دارد بر آنكه ناسخ جواز متعه نزد ابن عباس آية : ( مُحْصِنينَ غَيْرَ مُسافِحينَ ) ( 4 ) ‹ 1236 › بوده چنانچه در “ درّ منثور “ مذكور است :
أخرج ابن أبي حاتم ، عن ابن عباس قال : كانت متعة النساء في أول الإسلام ; كان الرجل يقدم البلدة ليس معه من يصلح [ له ] ( 5 ) ضيعته ويحفظ متاعه ، فيتزوّج المرأة إلى قدر ما يرى أن يفرغ من حاجته ، فتنظر له متاعه ، وتصلح له ضيعته ، وكان يقرأ : ( فَمَا
هامش
1 . در [ الف ] اشتباهاً : ( چهارم ) آمده است .
2 . در [ الف ] اشتباهاً : ( پنجم ) آمده است .
3 . المؤمنون ( 23 ) : 6 .
4 . المائدة ( 5 ) : 5 والنساء ( 4 ) : 24 .
5 . الزيادة من المصدر .