ودر مئه سادسه امام رازي اشاعه علم كلام كرد ، وامام نووى احكام علم فقه ، وهمچنان تا حال بر سر هر مئه مجدّدى پيدا شده آمده است . ( 1 ) انتهى . كمال حيرت است كه مخاطب بر حرف چنين امام جليل الشأن ( 2 ) - كه حسب افاده والد ماجدش از مجدّدين دين جناب سيد المرسلين ( صلى الله عليه وآله ) كه آن حضرت به وجودشان بشارت داده بوده واحياى دين آن حضرت واحكام واتقان علم حديث در مئه رابعه نموده وبر بيهقى وغير أو مقدم تر بوده - گوش نمىدهد وبه نفى صحت اين روايت ، كمال بُعد خود از تحقيق واطلاع ثابت مىنمايد !
ونيز ولى الله پدر مخاطب در “ فتح الرحمان في ترجمة القرآن “ گفته :
واستمداد اين كتاب در آنچه متعلق به نقل است از أصح تفاسير محدّثين كه تفسير بخارى ومسلم ( 3 ) وترمذى وحاكم است كرده شده . ( 4 ) انتهى .
از اين عبارت ظاهر است كه تفسير حاكم از أصح تفاسير وقرين تفسير بخارى ومسلم وترمذى است ، وناهيك به جلالة ووثوقاً .
هامش
1 . [ الف ] صفحه : 215 آخر كتاب . [ إزالة الخفا 1 / 271 سرتاسر “ قرة العينين “ ملاحظه شد ، ولى مطلب فوق پيدا نشد ، ظاهراً به جهت اينكه هر دو كتاب از شاه ولى الله دهلوى است ، سهو از قلم مبارك مؤلف ( رحمه الله ) است ] .
2 . در [ الف ] به گونه اى نوشته شده كه ( جليل ايشان ) نيز خوانده مىشود .
3 . در مصدر : ( مسلم ) نيامده است .
4 . فتح الرحمن بترجمة القرآن ، ورق : 4 .