فيهم من الاجتهاد والاستنباط مالم يكن في الصحابة . . . ( 1 ) .
سيزدهم : آنكه از عبارت ملا على قارى دانستى كه هرگاه مسلم “ صحيح “ خود را بر ابوزرعه عرض كرد ، ابوزرعه انكار بر أو كرد ، وبه غيظ رفت وگفت كه : ناميدى آن را “ صحيح “ ، وگردانيدى آن را نردبان براي أهل بدع وغير ايشان ( 2 ) .
پس هرگاه ثابت شد كه مسلم مرتكب امر قبيح وشنيع گرديده كه به سبب آن ابوزرعه از جا رفته به غيظ وغضب آمده ، يعنى براي أهل بدع وغير ايشان نردبانى براي عروج بر معارج ضلال والحاد گذاشته ، وطريقي براي سلوكشان در مسالك جهل وعناد مهيا ساخته ، پس روايت چنين كسى چگونه قابل قبول ولايق اعتناى منقّدين فحول باشد ؟ !
چهاردهم : آنكه مسلم - حسب افاده سديده خودِ مخاطب - جاهل وأحمق ومخالف ومعاند جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) است ; زيرا كه خودش گفته كه :
هركه غزوه خيبر را تاريخ تحريم متعه گويد ، گويا دعوى غلطى در استدلال حضرت مرتضى [ ( عليه السلام ) ] مىكند ، واين دعوى ، شاهد جهل وحمق أو بس است . ( 3 ) انتهى .
هامش
1 . [ الف ] 3992 خطبه كتاب . [ تحصيل الكمال : ] .
2 . در أوائل همين طعن گذشت .
3 . تحفه اثناعشريه : 302 - 303 .