ريبى نخواهد بود ، بلكه اين انكار تكذيب خدا ورسول وحضرات أئمة [ ( عليهم السلام ) ] است .
بالجملة ; مفاسد اين قول شنيع واين مكابره فظيع بالاتر از آن است كه بيان كرده شود ، الحق كه وقاحت وجسارت بر مخاطب باديانت ختم است كه بي محابا آنچه مىخواهد بر زبان مىآرد ، وأصلا استحيا از كذب ودروغ بي فروغ وبهتان وهذيان ندارد !
حصر مستمسكات شيعه كه در مقابله سنيه توانند گفت در اين آية كريمه ، از غرائب أكاذيب وهفوات وعجايب افترائات وخرافات است ، اگر أدنى مناسبتى به علم حديث مىداشت ، يا نظري سرسرى بر كتب أهل حق مىانداخت ، چنين ياوه بر زبان نمىآورد .
وبا اين همه عجز وقصور ، نهايت كبر وغرور دارد ! ودم از مهارت ومحدّثيت مىزند ! حال آنكه جابجا عدم اطلاع أو بر “ صحاح “ خود ، فضلاً عن غيرها ظاهر شده ، وواضح گرديده كه مرتكب تحريفات وافترائات در نقل از مثل “ سنن أبي داود “ و “ صحيح بخارى “ و “ مسلم “ وأمثال آن مىشود ، واز روايات آن وديگر “ صحاح “ خبري بر نمىدارد !
وعجب كه با وصف آنكه خود در نقل از كتب خويش تحريفات شنيعه به كار مىبرد ، وتكذيب روايات آن به نفى مضامين آن مىخواهد ، باز به مقابله أهل حق افتخار بر اشتهار آن دارد ، وبه كذب وبهتان نسبت الحاق در آن به أهل حق مىنمايد ، چنانچه در كيد سى ودوم تطويل مقال در اين
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 310
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص٣١٠