واين همه مباحثه در استدلال حضرت مرتضى [ ( عليه السلام ) ] است ، اما أصل تحريم به طريق ( 1 ) ديگر صحيح است لا غبار عليه از روايت أبو هريرة وسلمة بن الأكوع وسبره جهنى وفاروق وغير ايشان . . . . ( 2 ) انتهى .
از ملاحظه اين عبارت چند امر واضح شد :
أول : آنكه از آن ظاهر گشت كه اين شبهه را كه مخاطب حتماً وجزماً به بعضي از شيعه منسوب ساخته ، وادعا كرده كه بعضي از شيعيان پيدا كردهاند ، در حقيقت والد ماجد مخاطب پيدا كرده ، ولله الحمد والمنة كه تجهيل وتحميق أو هرگز عائد به أهل حق نمىتواند شد ، كما علمت .
پس شايد غرض مخاطب تجهيل وتحميق والد ماجد خود - كه أو را آية من آيات الله ومعجزة من معجزات رسول الله ( صلى الله عليه وآله وسلم ) دانسته بوده ( 3 ) - باشد ، ودر پرده شيعيان آن را ادا كرده !
خوش تر آن باشد كه سرّ دلبران * گفتهايد در حديث ديگران
دوم : آنكه از آن واضح وظاهر گشت كه مخاطب نسبت اين [ روايت ] به “ موطأ “ وبخارى ومسلم [ را ] نيز از اين عبارت برداشته ، ليكن از حقيقت امر خبري برنداشته كه در آن اين روايت به چه طور مذكور است ، آيا مورّخ به تاريخ خيبر است يا نه .
هامش
1 . در مصدر ( طرق ) .
2 . [ الف ] 128 / 215 مطاعن عمر . [ قرة العينين : 214 - 215 ] .
3 . تحفه اثناعشريه : 184 .