وعبارت والد مخاطب در “ قرة العينين “ در مطاعن عمر اين است :
از آن جمله [ آن ] ( 1 ) است كه فاروق ‹ 1051 › نكاح متعه را منع كرد بعد از آنكه در عهد آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم جايز بود وبه عمل مىآمد .
بايد دانست كه اين مسأله از جمله آن مسائل است كه حديث بر آن دلالت مىكند به تصريح ، وجمعى از صحابه به سبب عدم بلوغ حديث مصرِّح يا به سبب تأويل آن حديث بر غير محمل أو اختلاف داشتند ، وبه سعى فاروق اجماع واقع شد واختلاف مضمحل گشت ، واين مسأله با آن مسائل شاهد عدل است بر فضائل فاروق ، وبر آنكه وى . . . واسطه بود ميان آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم وأمت أو در تبليغ شرايع ، ونيابت نبوت از اين جهت أو را مسلم شد .
امّا صحت حديث در آن باب ، پس از آن جهت كه جمعى از فضلاى صحابه آن را روايت كردند وبر آن عمل نمودند ، رئيس آن جماعت حضرت مرتضى [ ( عليه السلام ) ] است وحديث أو در بخارى و “ موطأ “ ومسلم وباقي كتب متداوله ، صحيح شده است ، وردّ أو به همين [ حديث ] ( 2 ) بر عبد الله بن عباس نيز ثابت گشته ، وربيع بن سبره جهنى آن را از پدر خود روايت كرد كه تحريم مؤبّد حاصل شد ، وحديث أو در “ صحيح مسلم “ مذكور است ،
و
هامش
1 . زيادة از مصدر .
2 . زيادة از مصدر .