صحيحه نهى واقع است از آن ) ، وبعدِ آن ، اين روايات نقل كرده ( 1 ) ، وكابلى هم بر نهى عمر از مغالاة به اين روايات احتجاج نموده ( 2 ) ، پس احاديثى كه در آن امر به خواندن نماز نافله در بيت وبيان فضيلت آن واقع شده ، نهى باشد از خواندن صلات تراويح به جماعت ( 3 ) حسب افاده مخاطب ، ودليل جواز نهى از آن حسب افاده كابلى ، [ و ] دليل عدم رضاى خدا ورسول ( صلى الله عليه وآله وسلم ) به خواندن آن با جماعت بلا شبهه باشد .
پس تحير است كه مخاطب چگونه چنين بدعت مذمومه منهى عنها را بدعت حسنه ولايق اتباع واستحسان مىپندارد ! يا بر اين أحاديث شايعه اطلاعى ندارد ، ويا عمداً ديده ودانسته غمض عين ( 4 ) از آن مىنمايد ، وبه استحسان بدعات منكره ، خلل در دين وديانت خود مىاندازد .
ولطيف تر آن است كه از إفادات أئمة سنيه ظاهر است كه : نزد عمر خواندن صلات در خانه خود أفضل بود ، از اين جهت باوصفى كه مردم را بر أبى بن كعب جمع كرده خود با ايشان نمىخواند .
ملا على قارى در " شرح موطأ " در شرح حديث مروى از عبد الرحمن بن عبد القاري كه از بخارى منقول شد ، گفته :
هامش
1 . تحفه اثناعشريه : 298 - 299 .
2 . در طعن هفتم عمر از صواقع ، ورق : 265 - 266 گذشت .
3 . در [ الف ] اشتباهاً اينجا : ( واو ) آمده است .
4 . در [ الف ] اشتباهاً به جاى ( غمض عين ) كلمه : ( غضن ) آمده است .