بيست ركعت مشهور است ، وبعضي مىگويند : چهل ركعت است سواي وتر ، وبعضي سى وشش ركعت ورأى وتر مىدانند .
واگر اين صلات از فعل يا قول جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله ) ثابت مىشد ، اختلاف در آن معنايى نداشت .
هشتم : آنكه أهل مدينه به قصد مساواة أهل مكة در صلات تراويح از طرف خود زيادة كردند ، سيوطى مىگويد كه : اگر عدد تراويح به نصّ ثابت مىشد ، زيادة بر آن جايز نمىشد ، وأهل مدينه وصدر أول أورع بودند از اينكه در امر منصوص از طرف خود زيادة نمايند .
نهم : آنكه از افاده سيوطى ظاهر است كه : هر كسى كه كتب مذهب سنيه خصوصاً كتاب " مهذب " را مطالعه كند وبيند كه چه قسم تصرف در مسائل آن مىكند ، وتعليل قرائت ووقت آن واستحباب جماعت در آن به فعل صحابه مىكند ، أو را علم يقيني بهم خواهد رسيد كه : در اين باره چيزى از جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله ) مروى نشده والا به آن احتجاج مىكردند .
دهم : آنكه از افاده سيوطى ظاهر است كه اگر جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله ) بيست ركعت را يك مرتبه هم مىخواند ، مواظبت بر آن مىنمود وگاهى ترك آن نمىفرمود ; زيرا كه آن جناب هرگاه عملي را مىكرد ، ترك آن نمىكرد ، وظاهر است كه آن حضرت مواظبت بر بيست ركعت نكرده ، واگر مىكرد چگونه بر عايشه مخفى مىشد ؟ !
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 319
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص٣١٩