از اين عبارت ظاهر ‹ 863 › است كه مقتضاى اعطاى جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) آن است كه اغنياى ذوى القربى هم مستحق خمس بودند ، وخلفاى ثلاثة ايشان را ندادند ، ومذهب حنفيه هم بر خلاف آن است .
پس در اينجا چند فائده حاصل شد :
أول : آنكه ثابت شد كه اغنياى ذوى القربى مستحق خمس بودند وجناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ايشان را مىداد .
دوم : آنكه خلفاى ثلاثة ايشان را از خمس نمىدادند ومخالفت جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) مىكردند ، پس كذب مخاطب از اين قول هم واضح است كه مدعى موافقت فعل شيخين با فعل جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) است ، وبه افترا وبهتان از راه ابتلا به هواجس نفساني ادعا مىكند كه : آن جناب اغنياى ذوى القربى را خمس نمىداد .
سوم : آنكه ظاهر شد كه مذهب حنفيه بر خلاف عمل جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) است ، واين خلاف به حدّى واضح گرديده كه مثل ابن الهمام - با اين همه تحقيق وتبحر - معترف به آن شده ، وباوصفى كه نهايت سعى در تصحيح مذهب حنفيه وايجاد دلائل براي آن به كار برده ، از اين اشكال جواب نتوانسته گفتن ، ناچار بر محض ايراد اشكال اكتفا كرده ، مصلحت در سكوت ديده ، فللّه درّه .
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 155
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص١٥٥