أبى بكر وعمر هر دو - به قول جناب أمير ( عليه السلام ) واضح وروشن گرديد .
باقي مانده : موافقت فعل شيخين با فعل جناب أمير ( عليه السلام ) ، پس جواب آن را خود حضرت امام محمد باقر ( عليه السلام ) كفايت كرده ، چنانچه هرگاه محمد بن إسحاق پرسيد از آن حضرت كه : جناب أمير ( عليه السلام ) را از عمل به رأى خود چه چيز مانع گرديد ؟ وچرا به طريقه شيخين عمل كرد ؟ آن حضرت فرمود آنچه حاصلش اين است كه : « جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) مكروه داشت اين معنا را كه مردم مخالفت أبو بكر وعمر بر آن جناب لازم كنند ، واين را مشهور سازند كه : آن جناب خلاف ايشان كرده » . ‹ 848 ›
پس از اين ارشاد آن جناب واضح شد كه با وصفى كه جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) اعطاى سهم ذي القربى [ را ] واجب ولازم مىدانست ، واسقاط آن را خلاف حق وصواب ، باز به مخافت اشتهار مخالفت آن جناب با شيخين ، از راه تقيه ، به مسلك شيخين عمل نموده .
واز اينجا صحت تقيه واندفاع بسيارى از توهمات ركيكه أهل سنت واضح گرديد ، وظاهر شد كه جناب أمير ( عليه السلام ) در زمان خلافت خود هم تقيه مىكرد ، وازاله بدعات شيوخ ثلاثة نمىتوانست .
بالجملة ; اين روايت طحاوى - كه مخاطب در مكائد خود أو را به مدح عظيم ياد نموده ، يعنى أو را اعلم علماى أهل سنت به آثار صحابه وتابعين
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 113
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص١١٣