تخطي إلى المحتوى الرئيسي

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى ) — صفحة 966

مساهمون:

ص٩٦٦
وَ حِيلَ
و جدا كرده شد
بَيْنَهُمْ
ميان ايشان
وَ بَيْنَ ما يَشْتَهُونَ
و ميان آنان كه آرزو مىبرند از آنچه گفتند از قبول ايمان و رجعت به دنيا
كَما فُعِلَ
همچنان‌كه كرده شد همين عمل
بِأَشْياعِهِمْ
باشباه ايشان از كافران گذشته
مِنْ قَبْلُ
پيش ازين يعنى ايمان باس از ايشان نيز قبول نكردند
إِنَّهُمْ كانُوا
به درستى كه ايشان بودند
فِي شَكٍّ مُرِيبٍ
در گمان بد تهمت افگننده و مضطرب سازنده

سورة فاطر

مكية و هى خمس و اربعون آية
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - الْحَمْدُ لِلَّهِ
ستايشى كه شايد و ثنائى كه سزاوار بود مر خداى تعالى را كه سزاوار ثنا و ستايشست
فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
نوسازنده و پديدآرنده آسمانها و زمينها است
جاعِلِ الْمَلائِكَةِ
گرداننده فرشتگان
رُسُلًا
رسولان يعنى بفرستد ايشان را به رسالت بانبياء عليهم السلام و گويند رسالت الهى به پيغمبران رسانند بوحى و باولياء بالهام و به مؤمنان به رؤياى صادقه پس صفت فرشتگان مىكند
أُولِي أَجْنِحَةٍ
خداوندان بالها
مَثْنى
دو دو براى طيران
وَ ثُلاثَ
و سه سه
وَ رُباعَ
و چهار چهار براى آرايش مراد خصوصيت اين اعداد نيست و نه نفى زياده چه در خبر آمده است كه جبرئيل عليه السلام ششصد بال دارد
يَزِيدُ
زياده مىكند خداى
فِي الْخَلْقِ
در آفريده خود -
ما يَشاءُ
آنچه مىخواهد يعنى در اجنحه ملائكه مىافزايد تا از چهار زياده مىشود و اصح آنست كه مراد از خلق آدميان‌اند و زيادت ايشان يا عقليه باشد چون فصاحت و علم و كرم و يا جسمانيه چون حسن صورت و ملاحت عينين و گفته‌اند مراد خط نيكوست يا محبت در دلهاى خلق امام قشيرى رح فرمود كه علو همت است يا رضا بتقدير يا شوق به مرتبه قرب و در حقائق سلمى آورده كه تواضع در اشراف و سخا در اغنياء و تعفف در فقرا و صدق در مؤمنان و شوق در محبان
إِنَّ اللَّهَ
به درستى كه خداى تعالى
عَلى كُلِّ شَيْءٍ
بر همه چيز از رسالت ملك و زيادت در خلق
قَدِيرٌ
تواناست .
القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى ) — صفحة 966 | كتاب الله تبارك وتعالى / سيد محمد رضا جلالى نائين / شاه ولى الله محدث دهلوى / ملا حسين واعظ الكاشفى