قالُوا
گويند فرشتگان
سُبْحانَكَ
پاكى تراست از آنكه غير ترا پرستند
أَنْتَ وَلِيُّنا
توئى خداوند ما و معبود ما و ما خود را در بندگى تو مقصر مىدانيم پس بچه وجه معبوديت خود را روا داريم يا توئى دوست ما
مِنْ دُونِهِمْ
بجز ايشان يعنى ميان ما و ايشان هيچ دوستى نيست و حاشا كه ما به پرستش ايشان رضا داده باشيم
بَلْ كانُوا
بلكه بودند كه از جهل و غوايت
يَعْبُدُونَ الْجِنَّ
مىپرستيدند ديوان را يعنى فرمان ايشان را مىبردند در پرستش الهه باطله يا متمثل مىشدند به صورتهاى متنوعه و در خيال ايشان مىافگندند كه اينها ملائكهاند
أَكْثَرُهُمْ
بيشتر مردمان
بِهِمْ
بديوان
مُؤْمِنُونَ
گرويدگانند يعنى متابعت ايشان مىكنند
فَالْيَوْمَ
پس امروز كه همه حكمها مر خداى راست
لا يَمْلِكُ
مالك نمىشود
بَعْضُكُمْ
بعضى از شما
لِبَعْضٍ
براى بعضى
نَفْعاً
سودى را
وَ لا ضَرًّا
و نه زيانى را يعنى هيچ معبود باطل را براى عابد خود قوت رسانيدن سود و دفع كردن زيان نيست
وَ نَقُولُ
و گوئيم
لِلَّذِينَ ظَلَمُوا
مر آنان را كه ستم كردند بر نفس خود به وضع عبادت در غير موضع آن
ذُوقُوا
بچشيد
عَذابَ النَّارِ الَّتِي
عذاب آن آتشى كه
كُنْتُمْ بِها
بوديد كه بدان
تُكَذِّبُونَ
تكذيب مىكرديد و دروغ مىپنداشتيد
وَ إِذا تُتْلى
و چون خوانده شود
عَلَيْهِمْ
بر كافران
آياتُنا
آيتهاى ما يعنى قرآن
بَيِّناتٍ
آيتهاى روشن
قالُوا
گويند
ما هذا إِلَّا رَجُلٌ
نيست اين كس يعنى محمد ص مگر مردى كه
يُرِيدُ أَنْ يَصُدَّكُمْ
مىخواهد كه بازدارد شما را
عَمَّا كانَ
از ان چيزى كه بودند پيوسته
يَعْبُدُ آباؤُكُمْ
مىپرستيدند پدران شما آن را يعنى مدعاى او اين است كه شما را از بتپرستى منع كند و به دين و آئينى كه احداث كرده درآرد و تابع خود سازد
وَ قالُوا
و گفتند
ما هذا
نيست اين كلام كه مىخواند يعنى قرآن
إِلَّا إِفْكٌ
مگر دروغى
مُفْتَرىً
بربافته و به خدا اضافت كرده
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا
و گفتند آنان كه نگرويدند از كفّار مكّه
لِلْحَقِّ
مر پيغام راست را
لَمَّا جاءَهُمْ
آن هنگام كه آمد بديشان يعنى قرآن
إِنْ هذا
نيست اين
إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ
مگر سحرى آشكارا ايشان اين سخن از كجا مىگويند .