وَ قالُوا
و گفتند كافران
لَوْ لا أُنْزِلَ
چرا فروستاده نمىشود
عَلَيْهِ
بر محمد
آياتٌ
نشانها
مِنْ رَبِّهِ
از پيش پروردگار او يعنى معجزه چون ناقه صالح ع و عصاى موسى ع و مائده عيسى على نبينا و عليهم السلام
قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ
بگو جز اين نيست كه آيتها و معجزهها
عِنْدَ اللَّهِ
نزديك خدا است هرگاه خواهد و بر هر كه خواهد فروفرستد و اظهار آن بقبضه اقتدار و اختيار من نيست
وَ إِنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ
و جز اين نيست كه من بيمكنندهام آشكارا يعنى تخويف مىكنم به لغتى كه شما دريابيد
أَ وَ لَمْ يَكْفِهِمْ
آيا بسنده نيست ايشان را حجتى هويدا و معجزه واضح
أَنَّا أَنْزَلْنا
آنكه فروفرستاديم
عَلَيْكَ الْكِتابَ
بر تو قرآن را پيوسته
يُتْلى عَلَيْهِمْ
خوانده مىشود بر ايشان به زبان ايشان و ايشان افصح مردماند و اسرار بلاغت و اطوار فصاحت بر ايشان مخفى نيست و تو تحدى كرده و كوتاهترين سورت در برابر قرآن از ايشان طلبيده و ايشان لشكر مىكشند و مال و جان را درمىبازند و به معارضه آن نمىپردازند معجزه روشنترين ازين كجا باشد و گفتهاند جمعى به حضرت رسالتپناه عليه الصلاة و السلام آمدند و بعضى از سخنان يهود نوشته با خود آوردند و مدعا آنكه مىخواهيم كه علم خود را به آن افزون سازيم حضرت فرمود كه همين گمراهى بس است قومى را كه از آنچه نبى ايشان بديشان آورده رغبت كنند به چيزى كه غير نبى ايشان آورده و اين آيت نازل شد يعنى آيا اين كفايت نيست ايشان را قرآن كه بر ايشان مىخوانند
إِنَّ فِي ذلِكَ
به درستى كه درين كتاب
لَرَحْمَةً
هر آئينه بخششى است و بخشايشى و نعمتى بزرگ مر كسى را متابعت او كند
وَ ذِكْرى
و پندى و نصيحتى است
لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
و مر گروهى كه تصديق كنند
قُلْ كَفى بِاللَّهِ
بگو بسنده است خداى
بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ
ميان من و شما
شَهِيداً
گواه بر سخن من كه مرا تصديق مىكننده بمعجزات
يَعْلَمُ
مىداند خداى تعالى
ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
آنچه در آسمانها و زمين است پس حال من و شما برو مخفى نخواهد بود
وَ الَّذِينَ آمَنُوا
و آنان كه گرويدند
بِالْباطِلِ
به ناحق چون يهوديه و نصرانيه يا ايمان آوردهاند به معبودان باطل
وَ كَفَرُوا بِاللَّهِ
و كافر شدند به خداى حق
أُولئِكَ
آن گروه
هُمُ الْخاسِرُونَ
ايشانند زيانكاران كه بدل كردند كفر را بايمان .