سورة الهمزة
مكّيّة و هى تسع آيات
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
آوردهاند كه اخنس بن شريق عيب رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلم مىگفت در حضور وليد مغيره غيبت آن حضرت ص مىكرد حق سبحانه درباره ايشان آيت فرستاد كه
وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ
واى مر هر عيبكننده
لُمَزَةٍ
غيبتكننده را يا كسى را كه طعنه زننده بود و بدست و چشم اشارتكننده
الَّذِي جَمَعَ مالًا وَ عَدَّدَهُ
آن كسى كه گرد كرد مالى و شمرد آن را يا شماره آن را نگاهداشت
يَحْسَبُ أَنَّ مالَهُ أَخْلَدَهُ
مىپندارد آنكه مال جمع كرده او جاويد خواهد ساخت او را در دنيا
كَلَّا لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ
نه چنانست كه آدمى پندارد هر آئينه انداخته شود در حطمه و آن نام دركه است از دوزخ كه هر چه در وى افتد فى الحال شكسته و سوخته گردد
وَ ما أَدْراكَ مَا الْحُطَمَةُ
و چه چيز دانا كرد ترا تا دانى كه چيست حطمه
نارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ
آتش خداى برافروخته شده يعنى خداى تعالى آن را برافروخته بقدرت خود و هرچه حق تعالى برافروزد ديگرى نتواند كه فرونشاند بيت
چراغى را كه ايزد برفروزد * هر آنكس تف زند ريشش بسوزد
الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ
آن آتشى كه برآيد و غالب شود بر دلها و به ميان آن درآيد و تخصيص اين آتش بدل كافران جهت آنست كه دل ايشان محل عقائد ناشايسته و منشاء اخلاق نابايسته است
إِنَّها عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ
به درستى كه آن آتش يعنى مكان آن بر كافران فروبسته شده است
فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ
به ستونهاى دراز يعنى در آن دركه بربستهاند و ستونها بر آن زده و محكم ساخته كه هركس نتواند گشاد و اين اشارت به بقا و خلود ايشانست در آتش صاحب كشف الاسرار فرموده كه آتشى كه بدل راه يابد آتشى عجيبست حسين منصور قدس سرّه فرموده كه هفتاد سال آتش نار اللّه الموقدة در باطن ما زدند تا تمام سوخته شد ناگاه شررى از مقدحه انا الحق بيرون جست و در ان آتش سوخته افتاد اكنون سوخته بايد كه از سوزش ما خبر دهد بيت
اى شمع بيا تا من و تو راز بگوئيم * كاحوال دل سوخته هم سوخته داند .