وَ اللَّائِي يَئِسْنَ
و آن زنانى كه نوميد گشته باشند
مِنَ الْمَحِيضِ
از حيض بسبب پيرى
مِنْ نِسائِكُمْ
از جمله زنان شما
إِنِ ارْتَبْتُمْ
اگر به شك افتادهايد در حكم ايشان يعنى نمىدانيد
فَعِدَّتُهُنَّ
پس زمان عدّت ايشان
ثَلاثَةُ أَشْهُرٍ
سه ماه است
وَ اللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ
و عدت آنان كه حايض نشده از صغر سن همچنين بر سه شهر مقرر است
وَ أُولاتُ الْأَحْمالِ
و خداوندان بارهاى يعنى زنان حامله
أَجَلُهُنَّ
مدتهاى زمان عدّت ايشان
أَنْ يَضَعْنَ
آن است كه بنهند
حَمْلَهُنَّ
بار خود را خواه مطلقه باشند خواه متوفى عنها زوجها
وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ
و هر كه بترسد از خداى و مراعات حقوق احكام وى كند
يَجْعَلْ
پديد گرداند خداى
لَهُ
مر آن متقى را
مِنْ أَمْرِهِ يُسْراً
از كار او آسانى يعنى كار او را برو سهل سازد
ذلِكَ
اينكه گفته شده
أَمْرُ اللَّهِ أَنْزَلَهُ
حكم خداى است كه فرستاد آن را از لوح محفوظ
إِلَيْكُمْ
بسوى شما
وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ
و هر كه پرهيزد از عقاب خداى و فرمان او برد
يُكَفِّرْ
بپوشد خداى
عَنْهُ
ازو
سَيِّئاتِهِ
بديهاى وى را يعنى عفو كند
وَ يُعْظِمْ
و بزرگ سازد
لَهُ
براى او
أَجْراً
مزد را يعنى او را مزد زياده بدهد
أَسْكِنُوهُنَّ
ساكن گردانيد زنان طلاق داده را
مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ
از آنجا كه شما ساكن شديد
مِنْ وُجْدِكُمْ
از وسع خود و طاقت خود يعنى مسكن ايشان به قدر طاقت و توانائى خويش سازيد
وَ لا تُضآرُّوهُنَّ
و رنج مرسانيد مطلقات را در سكنى و نفقه
لِتُضَيِّقُوا
براى آن كه تنگ گردانيد
عَلَيْهِنَّ
بر ايشان مساكن ايشان و خروج ضرورت شود ايشان را
وَ إِنْ كُنَّ
و اگر باشند طلاقدادگان
أُولاتِ حَمْلٍ
خداوند بار يعنى حامله باشند
فَأَنْفِقُوا عَلَيْهِنَّ
پس نفقه كنيد بر ايشان
حَتَّى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ
تا وقتى كه بنهند بار خود را
فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ
پس اگر شير دهند اين زنان بعد از انقطاع علاقه نكاح مر فرزندان شما را
فَآتُوهُنَّ
پس بدهيد ايشان را
أُجُورَهُنَّ
مزدهاى ايشان بر شير دادن
وَ أْتَمِرُوا
و مشاورت كنيد
بَيْنَكُمْ
ميان يكديگر در كار فرزند
بِمَعْرُوفٍ
به نيكوئى در باب ارضاع و اجرت آن .