إِنْ هِيَ
نيستند اين بتان باعتبار الوهيّت
إِلَّا أَسْماءٌ
مگر نامى چند كه بدان
سَمَّيْتُمُوها
نام نهادهايد ايشان را
أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ
شما و پدران شما به آرزوى خود يعنى نام الهه بر ايشان اطلاق كردهايد و از معنى الوهيت مر ايشان را هيچ نيست
ما أَنْزَلَ اللَّهُ
نفرستاده است خداى
بِها
به عبادت ايشان
مِنْ سُلْطانٍ
هيچ حجتى كه چنگ در ان زده بر خصم مسلّط شويد
إِنْ يَتَّبِعُونَ
پيروى نمىكنند مشركان در پرستش بتان
إِلَّا الظَّنَّ
مگر شك و گمان را يعنى توهم آن كردهاند كه عمل ايشان حق است
وَ ما تَهْوَى الْأَنْفُسُ
و متابعت نمىنمايند مگر آنچه مىخواهد نفسهاى ايشان يعنى آرزوى طبع را متابعاند و آنچه شيطان مىآرايد در نظر ايشان
وَ لَقَدْ جاءَهُمْ
و هرآئينه آمد بديشان
مِنْ رَبِّهِمُ الْهُدى
از پروردگار ايشان كتاب و رسول كه سبب هدايتاند
أَمْ لِلْإِنْسانِ
آيا هست مر انسان را يعنى كافران را
ما تَمَنَّى
آنچه آرزو برند از شفاعت بتان يا آنكه گويد چرا نبوت بفلان و فلان ندادهاند
فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَ الْأُولى
پس مر خداى راست ملك آخرت و مملكت دنيا هر چه خواهد بهر كه خواهد دهد و كس را برو تحكم نرسد
وَ كَمْ مِنْ مَلَكٍ
و بسيارى از فرشتگان
فِي السَّماواتِ
در آسمانها كه اميدواراند كافران به شفاعت ايشان
لا تُغْنِي شَفاعَتُهُمْ
سود نكند درخواست ايشان
شَيْئاً
چيزى را
إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ
مگر پس از آنكه دستورى دهد خداى تعالى در شفاعت ايشان
لِمَنْ يَشاءُ
براى هر كه خواهد از ملائكه كه ايشان شفاعت نمايند يا براى هر كه اراده كند از مردمان كه كسان او را شفاعت كنند
وَ يَرْضى
و پسندد خدا آنكس را براى شفيع شدن يا مشفّع گشتن
إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ
به درستى آنان كه نمىگردند
بِالْآخِرَةِ
بسراى آخرت
لَيُسَمُّونَ الْمَلائِكَةَ
هر آئينه نام نهند فرشتگان را
تَسْمِيَةَ الْأُنْثى
نام نهادن مادگان يعنى مىگويند بناتاللّهاند .