وَ إِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا
و به درستى كه مر آنان راست كه كافر شدند
عَذاباً دُونَ ذلِكَ
عذابى غير از عذاب آخرت كه عذاب قبر است يا مؤاخذه در دنيا بقتل روز بدر و قحط هفت سال
وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ
و ليكن بيشتر كفّار
لا يَعْلَمُونَ
نمىدانند اين را
وَ اصْبِرْ
و شكيبائى كن
لِحُكْمِ رَبِّكَ
مر حكم پروردگار خود را درباره ايشان به مهلت دادن ايشان و به مشقت كشيدن تو از ايشان
فَإِنَّكَ
به درستى كه تو
بِأَعْيُنِنا
در نگاهداشت مائى و ما مىبينيم ترا و محافظت تو مىكنيم
وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ
و نماز گذار بفرمان آفريدگار خود
حِينَ تَقُومُ
وقتى كه برخيزى از خواب يا بگو سبحانك اللّهم و بحمدك زمانى كه قيام كنى براى نماز يا چون از مجلس برخيزى بگو سبحانك اللهم و بحمدك اشهد ان لا إله الا انت استغفرك و اتوب اليك در خبر است كه چون بوقت قيام از مجلس اين كلمات بگويند كفارت باشند هر لغوى و لهوى كه دران مجلس واقع شده باشد
وَ مِنَ اللَّيْلِ
و در بعضى از شب
فَسَبِّحْهُ
پس نمازگزار براى او كه عبادت در شب از ريا دورترست و بر نفس سختتر
وَ إِدْبارَ النُّجُومِ
و نمازگزار در عقب برگشتن نجوم يعنى بعد از غيبوبت و خفاى ايشان بضوء صبح مراد دو ركعت سنت است قبل از صلاة فجر و صاحب موضح و جمعى ديگر برانند كه مراد نماز صبح است
سورة النجم
مكية و هى اثنتان و ستون آية
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
چون حضرت رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلّم دعوت آشكارا كرد اهل شرك آغاز طعن كردند و گفتند محمد ص گمراه شد از دين پدران و خطا كرد حق سبحانه فرمود
وَ النَّجْمِ
به حق ستاره
إِذا هَوى
چون طلوع كند يا غروب نمايد مراد همه ستارگانند كه راهنماى مسافرانند در بحر و بر يا كواكبى كه بوقت ولادت آن حضرت صلاة اللّه و سلامه عليه به زمين نزديك آمده يا آنها كه رجم مىكنند شياطين را در زمان استراق سمع نزد بعضى نجم ثريّا است يا زهره يا زحل و گفتهاند مراد نجوم قرآناند و هوا بمعنى نزل يعنى سوگند بسور و آيات قرآن چون فرود آمد و بقول جمعى نجم گياهى است كه او را ساق نباشد و هوا بمعنى سقط و از امام جعفر صادق رحمه اللّه عليه مرويست كه مراد از ستاره وجود محمديست صلى اللّه عليه و سلّم كه فرود آمد از آسمان در شب معراج و در لباب گويد كه مراد همان وجود حضرتست صلى اللّه عليه و سلم چون بالا رفت بمعراج چه از هوا هر دو معنى اخذ مىتوان كرد و نزد محققان سوگند ياد كرده به ستاره دل محمد ص كه بر فلك توحيد منقطع شده از ما سوى جواب قسم اينكه
ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ
گمراه نشد صاحب شما يعنى محمد صلى اللّه عليه و سلّم و تسميه صاحب جهت آنست كه پيغمبر ص مأمور بود بصحبت كافران جهت دعوت ايشان
وَ ما غَوى
و خطا نكرد و معتقد هيچ باطلى نشد
وَ ما يَنْطِقُ
و سخن نمىگويد
عَنِ الْهَوى
از هواى نفس خود يا به آرزوى طبع خود يعنى بباطل تكلم نمىكند و اصل معنى آنست كه نطق او به قرآن از هواى نفس او نيست .