تخطي إلى المحتوى الرئيسي

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى ) — صفحة 1120

مساهمون:

ص١١٢٠
يَسْمَعُ
مىشنود
آياتِ اللَّهِ
آيت‌هاى خداى كه
تُتْلى عَلَيْهِ
خوانده مىشود برو
ثُمَّ يُصِرُّ
پس اصرار مىكند يعنى اقامت مىنمايد بر كفر خود
مُسْتَكْبِراً
در حالتى كه گردن‌كش است از ايمان بدان
كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها
گويا كه نشنيده است آن را يعنى چون گوش نكرده و بدان منتفع نشده گويا استماع ننموده
فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِيمٍ
پس مژده ده او را بعذابى دردناك در دوزخ بشارت بر سبيل تهكم است
وَ إِذا عَلِمَ
و چون بشنود
مِنْ آياتِنا
از آيتهاى كتاب ما
شَيْئاً
چيزى يعنى چون به دو رسد سختى و داند كه از قرآن است
اتَّخَذَها هُزُواً
فراگيرد آن را مهزوّ به يعنى بدان فسوس كند و به صورتى بازنمايد كه از حق و صواب دور باشد
أُولئِكَ
آن گروه مستهزيان
لَهُمْ
مر ايشان را است
عَذابٌ مُهِينٌ
عذابى خواركننده
مِنْ وَرائِهِمْ
از پيش روى ايشان
جَهَنَّمُ
دوزخ است چه بدان متوجه‌اند يا از پس ايشان يعنى بعد از مرگ مآل ايشان به دوزخ خواهد بود
وَ لا يُغْنِي عَنْهُمْ
و دفع كند از ايشان
ما كَسَبُوا
آنچه كسب كردند از اموال و اولاد
شَيْئاً
چيزى از عذاب خداى
وَ لا مَا اتَّخَذُوا
و نه دفع كند از ايشان عذاب را آنچه فراگرفتند
مِنْ دُونِ اللَّهِ
بجز خداى
أَوْلِياءَ
دوستان و معبودان
وَ لَهُمْ
و مر ايشان را است
عَذابٌ عَظِيمٌ
عذابى بزرگ كه شدّت آن از حد متجاوز است
هذا
اين قرآن
هُدىً
راهنماينده است
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا
و آنان كه نگرويده‌اند
بِآياتِ رَبِّهِمْ
با آيات پروردگار ايشان كه قرآن با دلائل قدرت است و حكمت
لَهُمْ عَذابٌ
مر ايشان راست از عذاب
مِنْ رِجْزٍ أَلِيمٌ
از سخت‌ترين عذابى الم‌رساننده
اللَّهُ
خداى
الَّذِي سَخَّرَ
آنست كه رام كرد
لَكُمُ الْبَحْرَ
مر شما را دريا يعنى سطح او را هموار گردانيد تا چيزها متخلخل مانند چوبها بر بالاى او بايستد و گفته‌اند تسخير او اين است كه منع نمىكند از غوص درو و سير بر او
لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ
تا برود كشتيها
فِيهِ
در وى
بِأَمْرِهِ
بفرمان خداى
وَ لِتَبْتَغُوا
و تا طلب مىكنيد
مِنْ فَضْلِهِ
از فضل خدا انواع فائده‌ها چون تجارت و غواصى و صيد ماهى
وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
و تا شايد كه شكر گوئيد خداى را برين نعمتها .