سُبْحانَ
پاك است و بىعيب
رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
آفريدگار آسمانها و زمينها
رَبِّ الْعَرْشِ
خداوند عرش
عَمَّا يَصِفُونَ
از آنچه وصف مىكنند كافران او را يعنى ازو ولد مىگويند
فَذَرْهُمْ
پس بگذار ايشان را
يَخُوضُوا
تا شروع مىكنند در باطل
وَ يَلْعَبُوا
و ببازى مشغول شوند در دنيا
حَتَّى يُلاقُوا
تا وقتى كه ببينند
يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ
روز كه وعده كرده شدهاند بملاقات آن يعنى روز قيامت
وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ
و اوست خداوندى كه باستحقاق در آسمان معبود ملائكه است و در زمين معبود پرستندگان از جن و انس
وَ هُوَ الْحَكِيمُ
و اوست راستكار در تدبير خلق
الْعَلِيمُ
دانا بمصالح ايشان
وَ تَبارَكَ الَّذِي لَهُ
و بزرگوارست آنكه مر او راست
مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
بادشاهى آسمان و زمين
وَ ما بَيْنَهُما
و آنچه ميان آسمان و زمين است يعنى حكم او بر همه اجزاى مكونات روان است
وَ عِنْدَهُ
و نزديك اوست
عِلْمُ السَّاعَةِ
دانستن ساعتى كه قيامت در ان قائم شود
وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
و بسوى او بازگرديده شوند همه خلائق در ان روز
وَ لا يَمْلِكُ الَّذِينَ
و مالك در ان روز نباشند آنان كه
يَدْعُونَ
مىپرستند كافران ايشان را
مِنْ دُونِهِ
بدون خداى
الشَّفاعَةَ
درخواست كردن را يعنى معبودان كفّار از ملائكه و جن و انس و اصنام كه مشركان به شفاعت ايشان اميدواراند آن روز نتوانند شفاعت كردن
إِلَّا مَنْ شَهِدَ
مگر كسى كه گواهى داده باشد
بِالْحَقِّ
به راستى چون ملائكه و عيسى ع و عزير عليه السلام كه ايشان را رتبه شفاعت هست چه ايشان شهادت به حق ادا كرده باشند
وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
و ايشان مىدانند بدل آنان كه به زبان گواهى دادهاند و ايشان شفاعت نخواهند كرد الا مؤمنان گناهكاران را
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ
و اگر بپرسى تو عابدان يا معبودان را كه
مَنْ خَلَقَهُمْ
كه بيافريد ايشان را
لَيَقُولُنَّ اللَّهُ
هر آئينه مىگويند اللّه چه از فرط ظهور اين جواب مكابره نتوانند كرد
فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ
پس چگونه گردانيده مىشوند مشركان از عبادت او به پرستش غير او .