لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ
هر آئينه حكم كرده شدى ميان ايشان به عذاب مبطل و خلاص
وَ إِنَّ الَّذِينَ
و به درستى آنكه
أُورِثُوا الْكِتابَ
داده شدهاند كتاب يعنى قرآن را
مِنْ بَعْدِهِمْ
از پس امتحان گذشته مراد كافران زمان حضرت رسالتپناه صلى اللّه عليه و سلّماند كه قرآن بديشان دادند و ايشان
لَفِي شَكٍّ مِنْهُ
هر آئينه در گمانند از دين يا از قرآن يا از پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم
مُرِيبٍ
شكى در تهمتافگننده
فَلِذلِكَ
پس از براى اين تفرق كه از ايشان واقع شده
فَادْعُ
پس بخوان مر خلق را باتفاق بر ملت اسلام
وَ اسْتَقِمْ
و مستقيم باش بر دعوت
كَما أُمِرْتَ
همچنانكه فرموده شده به آن در تبيان آورده كه وليد بن مغيره با حضرت رسالتپناه عليه الصلاة و السلام گفت از دين و دعوى كه دارى رجوع كن تا من نصفى از اموال خود به تو دهم و شيبه بن ربيعه وعده كرد كه بدين پدران بازآئى تا دختر خود در عقد تو درآرم اين آيت نازل شد كه بر دعوت خود مقيم و در دين مستقيم باش
وَ لا تَتَّبِعْ
و پيروى مكن
أَهْواءَهُمْ
آرزوهاى باطله ايشان را
وَ قُلْ آمَنْتُ
و بگو بگرويدم
بِما أَنْزَلَ اللَّهُ
بهآنچه فروفرستاده است خداى
مِنْ كِتابٍ
از كتاب بر من و بر انبياء ع پيش از من يعنى بجميع كتب منزله ايمان دارم و حق سبحانه در همه كتابها بتوحيد حكم كرده است
وَ أُمِرْتُ
و فرموده شدم
لِأَعْدِلَ
بهآنكه عدل كنم و سويت نگهدارم
بَيْنَكُمُ
ميان شما يعنى اشراف و ارذال هر دو را به حق خوانم و در تبليغ شرائع و حكومت ميل نكنم
اللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ
خداى آفريدگار ما و شما است
لَنا أَعْمالُنا
ما راست جزاى كردارهاى ما
وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ
و مر شما راست پاداش اعمال شما
لا حُجَّةَ
هيچ خصومتى نيست
بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ
ميان ما و شما يعنى حق ظاهر شد و احتجاج را مجال نماند و اگر كسى خلاف كند از روى عناد و سركشى خواهد بود
اللَّهُ يَجْمَعُ
خدا جمع كند
بَيْنَنا
ميان ما به قيامت
وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ
و بسوى اوست بازگشت همه نزد بعضى حكم عدم احتجاج به آيت السيف منسوخ است
وَ الَّذِينَ يُحَاجُّونَ
و آنان كه از كفار خصومت كنند و جدال ورزند
فِي اللَّهِ
در دين خداى عز و جلّ
مِنْ بَعْدِ ما اسْتُجِيبَ لَهُ
از پس آنكه اجابت كردهاند مر قول خداى را يعنى در روز ميثاق اقرار آوردهاند به ربوبيت يا مراد يهوداند كه سخن خداى را اجابت نمودهاند در توريت و بمصطفى ص ايمان آوردند و به آن مجادله مىكنند پس از آنكه خدا اجابت كرده دعاى رسول خود را باظهار معجزات كه دلالتكنندهاند بر صدق او
حُجَّتُهُمْ داحِضَةٌ
حجت ايشان باطل است
عِنْدَ رَبِّهِمْ
نزديك پروردگار ايشان چه بعد از ظهور آيات ايراد حجج خصمان عناد محض است
وَ عَلَيْهِمْ غَضَبٌ
و بر ايشان است خشم خداى بسبب مجادله در ابطال دين
وَ لَهُمْ
و مر ايشان راست جهت كفر ايشان
عَذابٌ شَدِيدٌ
عذابى سخت كه آن آتش دوزخ باشد .