وَ ذلِكُمْ
و اين ظن شما
ظَنُّكُمُ الَّذِي
ظنى كه در دنيا
ظَنَنْتُمْ
گمان مىبرديد
بِرَبِّكُمْ
به خداى شما كه اعمال نهان ما را نمىداند
أَرْداكُمْ
هلاك كرد شما را در آخرت
فَأَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخاسِرِينَ
پس گشتيد از زيانزدگان
فَإِنْ يَصْبِرُوا
پس اگر كفار شكيبائى نمايند و اگر جزع كنند
فَالنَّارُ
پس آتش دوزخ
مَثْوىً لَهُمْ
قرارگاه است مر ايشان را
وَ إِنْ يَسْتَعْتِبُوا
و اگر خوشنودى حق سبحانه مىجويند
فَما هُمْ
پس نيستند ايشان
مِنَ الْمُعْتَبِينَ
از اجابتكردهشدگان در طلب خوشنودى
وَ قَيَّضْنا
و برانگيختيم
لَهُمْ
براى مشركان
قُرَناءَ
همنشينان از شياطين و بديشان مسلط كرديم
فَزَيَّنُوا لَهُمْ
پس بياراستند ديوان براى ايشان
ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ
آنچه در پيش ايشان است از زينت دنيا و متابعت نفس و هوا تا در طلب آن ايستادند
وَ ما خَلْفَهُمْ
و آنچه از پس ايشان است از امور اخروى و وعد و وعيد تا آن را منكر شدند
وَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ
و واجب گشت بر ايشان سخن يعنى كلمه عذاب
فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ
با امتان ديگر كه گذشتهاند
مِنْ قَبْلِهِمْ
پيش از ايشان
مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ
از ديوان و از آدميان كه همين عملها كرده بودند يعنى چنانچه امم مكذب را استحقاق عذاب بود اين گروه نيز سزاوار عذاباند در كشف الاسرار آورده كه حق سبحانه چون به بنده خيرى خواهد او را قرينى نيكو و همنشينى صالح كرامت كند تا در طاعت معين وى باشد و چون به بنده بدى خواهد او را به رفيقى بد و مصاحبى فاجر مبتلا كند تا بر مخالفت حق او را تحريص نمايد چنانچه شياطين را همنشين ايشان ساخت و مستحق عذاب گشتند
إِنَّهُمْ
به درستى كه كافران
كانُوا خاسِرِينَ
هستند زيانزدگان در هر دو سرا بيت
ز نقد معرفت امروز مفلس * ز سود آخرت فردا تهى دست
آوردهاند كه كفار قريش يكديگر را وصيت مىكردند كه چون محمد ص را بينيد كه قرآن مىخواند او را به نوعى تشويش دهيد كه غلط كند پس چون حضرت رسالتپناه صلّى اللّه عليه و سلّم قرآن خواندى جمعى در مقام تعرض آمده آوازها برداشته سخنان بيهوده گفتندى و صفير زنان دست بر هم كوفتندى و شعرهاى ناخوش خواندندى اين آيت نازل شد كه
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا
و گفتند آنان كه نگرويدند يعنى مشركان عرب مر يكديگر را گفتند
لا تَسْمَعُوا
مشنويد و گوش مداريد
لِهذَا الْقُرْآنِ
مر شنيدن اين قرآن را كه محمد ص مىخواند
وَ الْغَوْا فِيهِ
و سخنان لغو و حشو را فگنيد در ان يا فرياد كنيد در پيش روى او
لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ
شايد كه شما غلبه كنيد بر تلاوت او و او از خواندن بازايستد .