حالا در تحقيق بايد افتاد كه از اين دو فرقه - يعنى شيعه و سنى - كدام يك متمسك به اين دو حبل متين است ؟ و كدام يك استخفاف اين دو چيز عالى قدر مىكند ، و اهانت مىنمايد ؟ و از درجه اعتبار ساقط مىانگارد ؟ و طعن در هر دو پيش مىگيرد ؟
براى خدا اين بحث را به نظر تأمل و انصاف بايد ديد كه طرفه كارى و عجب ماجرايى است . . . ( 1 ) الى آخر .
اين همه دراز نفسى و بالاخوانى و بلند آهنگىِ مخاطب ، حالا امام و مقتداى او ، و او را به دارالبوار و اسفلِ دركات نار فرستاده است ، و سيلاب فنا به اساس دين و اسلام سنيه ، و ائمه شان سرداده ، كه هرگاه به اعتراف خود مخاطب جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله و سلم ) در مقدمات دينى و احكام شرعى حواله به اهل بيت ( عليهم السلام ) ‹ 247 › نموده ، و مذهبى كه مخالف ايشان باشد ، در امور شرعيه عقيدتاً و عملا باطل و نامعتبر است ، و منكر اين حضرات گمراه و خارج از دين است ، پس ابوبكر كه خلاف صريح با اهل بيت ( عليهم السلام ) در غصب فدك نمود ، بلاريب از حواله جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله و سلم ) سرتافته ( 2 ) ، و مذهب او درباره نفى توريث آن حضرت ، و عدم ثبوت نحله فدك ، و عدم لزوم تسليم فدك به
هامش
1 . تحفه اثنا عشريه : 130 .
2 . در [ الف ] اشتباهاً : ( سرتاخته ) است ، و آنچه در متن آمده از [ ج ] آورده شد .