مسلّمات خصم باشد ، آرى اينقدر - البته - لازم است كه مقدمات باقيه از جمله ضروريات عقليه يا شرعيه باشد ، يا منتهى ‹ 323 › به ضروريات عقليه يا شرعيه ، گو بعض اين مقدمات را خصم از غايت تعنّت و عناد و تعصب و لداد ، مسلّم ندارد .
و مع هذا اگر چه نزد اهل سنت علم به جميع احكام بالفعل شرط امامت نيست ، ليكن افضليت از ديگران كه به اعتراف والد مخاطب و ديگر محققين - البته - شرط خلافت است ، و هرگاه ابوبكر از اين مسائل جاهل باشد ، و جناب امير ( عليه السلام ) به آن عالم ، بلاشك از ابوبكر افضل خواهد بود ، پس ابوبكر با وجود آن جناب خليفه نباشد .
و مغتنم است كه مخاطب جسارت بر انكار جهل ابى بكر از مسأله جده و كلاله ننموده ، و الا والد او چندان وقاحت را كارفرما شده كه جسارت ابى بكر را بر حكم در اين مسأله - با وصف جهل از آن ، كه طعن ديگر علاوه بر طعن جهل است - از مآثر و مفاخر او شمرده ، چنانچه در “ ازالة الخفا “ گفته :
در تفسير كلاله اختلاف واقع شد ، و در جواب آن اكثر صحابه را عىّ ( 1 ) درگرفت ، عتبة بن عامر گفت :
ما أعضل بأصحاب النبيّ صلى الله عليه [ وآله ] و سلم شيء ما أعضلت بهم الكلالة .
هامش
1 . عىّ : تحير در كلام ، جهل . مراجعه شود به مجمع البحرين 1 / 311 .