پس باطل است به اينكه : اين توهم وقتى متصور مىشد كه شهادت آن حضرت در رسيدن فدك به اولاد آن حضرت هيچ تأثيرى مىداشت ، و چون معلوم است كه در رسيدن آن به اولاد آن حضرت ، شهادت آن حضرت اثر نكرد ، اين توهم وجهى نداشته باشد .
اما آنچه گفته : و نيز اولاد او را دو اقتدا مانع گرفتن مىشد .
پس جوابش آنكه : اقتدا واجب نبود ، و مصالح به حسب اختلاف اوقات و اشخاص مختلف مىشود ، و چون اين حضرات را در اخذ فدك از خلفاى زمان خود مصلحتى عظيم بود ، يعنى اظهار ظلم خلفاى ثلاثه به فعل ايشان ، چه به دادن اين خلفا فدك را به اين حضرات بر كافّه ناس ظاهر شد كه فدك حق حضرت فاطمه ( عليها السلام ) بوده كه به ورثه آن حضرت ( عليها السلام ) رسيد ، و خلفاى ثلاثه در منع آن ظالم و غاصب بودند ، چنانچه در “ مجالس المؤمنين “ مذكور است :
روايت است كه : معاندان قريش و منافقان شام كه در حوالى عمر بن عبدالعزيز بودند به او گفتند كه : در باب ردّ فدك به اولاد فاطمه ( عليها السلام ) اعتراضى است از تو بر فعل ابوبكر و عمر و طعن است بر ايشان ( 1 ) .
و نيز در آن است كه :
هامش
1 . مجالس المؤمنين 1 / 50 .