احكام دين و رواج شريعت جناب سيدالمرسلين ( صلى الله عليه وآله و سلم ) به آن منوط ، قياس آن بر اخذ فدك نتوان كرد .
اما آنچه گفته : در اين جواب سراسر خلل است ; زيرا كه بعضى ائمه كه فدك را گرفتند و به آن منتفع شدند چرا اقتدا به فاطمه زهرا [ ( عليها السلام ) ] ننمودند ؟
پس مخدوش است به اينكه : ما ادعا نكردهايم كه اقتدا به حضرت فاطمه ( عليها السلام ) در ترك فدك واجب و لازم بود تا اين سؤال متوجه تواند شد ، بلكه فدك حق وارثان حضرت فاطمه ( عليها السلام ) بود ، و ايشان در ترك و اخذ آن مختار بودند ، بعض وارثين - مثل جناب اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) و حضرت حسنين ( عليهما السلام ) - به جهت مصالح شتّى - كه از جمله آن اين وجه بود ، يعنى موافقت حضرت فاطمه ( عليها السلام ) در عدم تصرف فدك و تألم از قبض چيزى كه آن حضرت آن را نيافته - ترك آن كردند ، و بعض وارثين براى اتمام حجت بر مخالفين و اظهار ظلم خلفاى متقدمين به فعل متأخرين آن را گرفتند .
اما آنچه گفته : حضرت امير [ ( عليه السلام ) ] چرا براى نفل ، ترك فرض كردند كه حق به حقدار رسانيدن است ؟
پس جوابش آنكه : رسانيدن حق به حقدار وقتى فرض است كه حقدار قصد اخذ آن داشته باشد ، و حضرت امام حسن ( عليه السلام ) و امام حسين ( عليه السلام ) قصد اخذ حق خود نكردند ، بلكه اقتدا به حضرت اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) نمودند و خواستند كه از انتفاع به آن صبر فرمايند .
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 220
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص٢٢٠