وقد رووا جميعاً : أن النبيّ ( صلى الله عليه وآله ) قال : « يا فاطمة ! إن الله يغضب بغضبك ويرضى لرضاك » ( 1 ) .
پس تعرض به معناى لفظ اغضاب دفع كلام سيد مرتضى و علامه - رحمهماالله - نكند .
و مخاطب خود در جواب طعن آينده گفته :
اگر استرضاى خاطر مبارك حضرت زهرا ( عليها السلام ) مقدم مىداشت به دو وجه رخنه عظيم در دين راه مىيافت . . . و بعدِ بيان اين دو وجه گفته :
و همراه اين دو وجه دينى ، وجه ديگر هم بود دنيوى ، كه در اين صورت حضرت عباس و ازواج مطهرات نيز دهان طلب واكرده ، براى خود همين قسم زمين و ديهات مىخواستند ، و كار بر ابوبكر تنگ مىكردند ، و اگر اين مصالح را رعايت مىكرد و اين را مقدم مىساخت ، حضرت زهرا ( عليها السلام ) آزرده مىشد ، ناچار به حكم حديث نبوى : « المؤمن اذا ابتلى ببليتين اختار أهونهما » همين شق را اختيار نمود ; زيرا كه كه تدارك اين ممكن بود چنانچه واقع شد . . . الى آخر ( 2 ) .
و اين كلام به غايت صراحت دلالت دارد بر آنكه : ابوبكر عمداً ديده و دانسته به قصد و عمد آزردگى حضرت فاطمه ( عليها السلام ) را به عمل آورد ، زياده از اين ، صريح تر دليل بر اين معنا چه خواهد بود ؟ !
هامش
1 . منهاج الكرامة : 72 ، نهج الحق : 270 .
2 . تحفه اثنا عشريه : 280 - 281 .