چون ابوبكر صديق از مسجد ذوالحليفه احرام بسته ، روان شد ، جبرئيل ( عليه السلام ) بر آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم نازل شد كه : « اداى رسالت و پيغام نكند مگر تو يا على » .
و در روايتى : « يا مردى كه از تو باشد » ; زيرا كه ثبوت عهد و نقض آن كار مردى است كه صاحب معامله است ، يا كسى كه خويش و قرابت او باشد ، پس آن حضرت صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم به على مرتضى [ ( عليه السلام ) ] فرمود كه : « عقب ابى بكر برو ، و اين آيات از وى بستان ، و در روز حج بر مردم بخوان » . ( 1 ) انتهى .
اما آنچه گفته : دوم : آنكه على مرتضى [ ( عليه السلام ) ] را شريك ابوبكر كردند ، تا هر دو به اين خدمت قيام نمايند ، چنانچه روايات “ روضة الاحباب “ و “ بخارى “ و “ مسلم “ و ديگر محدّثين همين احتمال دوم را قوت مىبخشند ; زيرا كه اينها به اجماع روايت كردهاند كه : ابوبكر صديق ابوهريره را در روز نحر با جماعت ديگر - كه متعينه على مرتضى ( رضي الله عنه ) [ ( عليه السلام ) ] بودند - فرمودند تا منادى دهند : « لا يحجّ بعد العام مشرك ، ولا يطوف بالبيت عريان . . » إلى آخره .
پس بدان كه در صورت صحت روايات مذكوره ، در آنها تصريح اين معنا واقع نيست كه : ابوهريره سوره برائت را مىخواند ، بلكه به همين دو فقره كه مخاطب ذكر كرده ، ندا مىكرد و آن غير سوره برائت است ، چنانچه در
هامش
1 . مدارج النبوة 2 / 492 .