او فضيلتى ثابت شود ، وإلاّ لزم كون الكافر الملعون ممدوحاً ، وهو باطل بالبداهة .
و مع ذلك فضائل موضوعه ابى بكر كه به طريق اهل سنت مروى است ، آن را شيعه به چه وجه معتبر خواهند داشت تا ايشان آن را به اين مطاعن سنجند ؟ !
اما آنچه گفته : بعضى از آن در كتب شيعه هم مروى و صحيح است .
پس سابقاً معلوم شده ( 1 ) كه آنچه در كتب شيعه مروى و صحيح است ، هرگز دلالت بر فضيلت ابى بكر نمىكند .
اما آنچه گفته : نزد شيعه امر پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم براى وجوب متعين نيست ، كما نصّ عليه المرتضى في الدرر والغرر .
پس اگر مراد اين است كه نزد جميع علماى شيعه ، امر شارع براى امر وجوب متعين نيست - چنانچه ظاهر كلامش بر آن دلالت دارد - پس كذب صريح و بهتان فضيح است ، چرا كه مذهب اكثر محققين علماى شيعه - رضوان الله عليهم - آن است كه امر للوجوب است ، و همين است مذهب مشهور و منصور ، و سيدمرتضى ( رحمه الله ) نيز همين مذهب را اختيار كرده كه امر للوجوب است ، مگر فرق در ميان مذهب مشهور و در ميان مذهب
هامش
1 . اشاره است به بقيه تأليفات ايشان در ردّ تحفه اثناعشريه ، مانند “ برهان السعادة “ .