مخلوقات نسبتشان با هر دو البته يكسان خواهد بود ، حال اگر يك چيز را هر دو خلق كردند براى يك معلول وجود دو علت تام لازم مىآيد و اگر فقط يكى ايجاد كرد بدون شركت ديگرى ترجيح بلا مرجح مىشود .
نبوت - معنى نبوت در نزد اشاعره اينست كه خدا در ميان بندگان خود هر كه را ميخواهد برسالت برمىگزيند و براى اين هيچ لازم نيست در آن شخص قبلا يك نوع قابليت و استعداد خاصى يا صفاى نفس موجود باشد « 1 » .
ثبوت نبوت موقوف بر معجزه است ، تعريف معجزه اينست كه :
1 - فعل صادره خارق عادت باشد .
2 - از جانب خدا باشد .
3 - معارضهء با آن ناممكن باشد .
4 - صدور آن از طرف مدعى نبوت باشد .
5 - موافق با دعوى مدعى نبوت باشد .
6 - پيش از دعوى نبوت آن فعل صادر نشده باشد .
با اين شرائط از هر كس كه معجزه ظاهر شد او نبى است . معجزه دليل نبوت بودن بنابراينست كه وقتى كه از كسى معجزه بظهور رسيد خدا در دلهاى حاضرين باينكه او پيغمبر صادق و بر حقست ايجاد يقين مىكند .
ثبوت نبوت آن حضرت ( ص ) - اين مطلب مسلم است كه در زمان او فصاحت و بلاغت عرب بپايهاى رسيده بود كه تمام دنيا را در مقابل خود الكن تصور مينمودند و اين نظر آنها بجا هم بوده است . در چنين زمانى قرآن مجيد نازل شد و با اين دعوى هم نازل شد كه اگر تمام دنيا بلكه همهء جن و انس متفق گردند باز نميتوانند كلامى مثل آن بياورند . تمامى عرب براى مقابلهء با اين دعوى آنچه قوه داشتند به كار زدند ليكن جواب يك سورهء كوچك را هم نتوانستند بدهند ، على هذا اين امر بالطبع قابل تسليم خواهد بود كه آن از طرف خدا و معجزه است و الا چگونه ممكن
هامش
( 1 ) شرح مواقف باب النبوات ( مؤلف ) .