بيت :
اى شمع بيا تا من و تو راز بگوئيم
كاحوال دل سوخته هم سوخته داند
« فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ » 9 ابو الفتوح : « عَمَدٍ » با فتح اوّل و دوّم و ضمّ آنها قرائت شده است و بهر دو تلفّظ جمع عمود است به معنى استوانه و در معنى آن اختلاف است : 1 - يعنى « هم في عمد » بر ايشان آن عمودها بستهاند و زنجير شده چنان كه مىگوئيم فلان كس در بند است . 2 - يعنى عمودها كه به آن عذابشان كنند . 3 - درها بروىشان بعمودها بسته است و به آهن و كلمه ى « في » بمعنى « باء » است .
مجمع : كلبى گفت : يعنى مثل استوانه هاى دراز بر روى آنها كشيده شده .
كشف : 1 - يعنى بندهاى دراز حلقه دار . 2 - پاىشان در استوانه ى آتش مىكشند . 3 - يعنى استوانه ها كه بر در دوزخ كشيده شده است كه برون شدن از آن ممكن نيست . 4 - آنها را در استوانه ها مىكنند و آن استوانه - ها را در آتش مىكشند .
تنوير المقباس : يعنى طبقات دوزخ به استوانه ها كشيده و بالا شده است . 2 - و گفتهاند : كنايه است از گودى جهنّم .
سخن ما : 1 - آيت اوّل بيم به همگان است ولى آيت دوّم كه توصيف مىكند مردم بد زبان و بدرفتار را به آنكه مال فراهم مىكند . و در آيت سوّم كه توبيخ مىكند چنين آدم را كه مىپندارد مال زندگى جاويد به او مىدهد اين دو آيه خود نشانه است كه مقصود شخص معيّن است و سوره براى آن كسان كه نام بردهاند كه يك يا چند نفر مخصوص باشند نازل شده است .