كه آسيب زده و نابود شدهاند .
3 - به آغاز اين سوره آدمى را به خودش مىشناساند كه تن و روان او آماده ى زيان و بيچارگى است .
4 - به آيت سوّم راه رهائى از اين گرفتارى به او نشان داده شده است كه ايمان و پذيرفتن و به كار بردن دستورهاى دين آدمى را از اين زشتى - سرشتى رها مىكند .
5 - با اينكه ايمان و نكوكارى يگانه راه آسودگى از زيان زندگى است به جمله هاى « تَواصَوْا - الخ » راهنمائى كرده است كه بيشترين سود از زندگى براى كسى است كه ديگران را رهبرى بحقّ و شكيبائى كند كه از وظايف نفسانى بواسطهء ايمان و نكوكارى استفاده كرده و از وظائف اجتماعى بوسيله ى اين دو سفارش و جز اين دو راه دستاويزى براى بهره مندى از زندگى نيست .
سورهء همزه - 104
بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ ( 1 ) الَّذِي جَمَعَ مالًا وَعَدَّدَه ( 2 ) يَحْسَبُ أَنَّ مالَه أَخْلَدَه ( 3 ) كَلَّا لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ ( 4 )
وَ ما أَدْراكَ مَا الْحُطَمَةُ ( 5 ) نارُ اللَّه الْمُوقَدَةُ ( 6 ) الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الأَفْئِدَةِ ( 7 ) إِنَّها عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ ( 8 ) فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ ( 9 )
معنى لغات : « لُمَزَةٍ » عيبجوئى مردم ، يا آنكه رو به روى كس زشتى او بگويد « هُمَزَةٍ » آنكه به اشاره ى چشم و ابرو بر مردم اشاره مىكند به عيبجوئى و كنجكاوى .
« الْحُطَمَةِ » آتش سخت و شديد ، گروه زياد شتر و گوسفند ، نام دوزخ « مُؤْصَدَةٌ » از أوصد يعنى در را بست ، سر ديگ را گذارد ، بر كسى تنگ گرفت و ستم كرد .
« عَمَدٍ » جمع عماد به معنى تكيه گاه و جمع عمود بمعنى ستون خانه و ميلهء آهن .
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 662
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٦٦٢